Local view for "http://purl.org/linkedpolitics/eu/plenary/2007-12-12-Speech-3-340"

PredicateValue (sorted: default)
rdf:type
dcterms:Date
dcterms:Is Part Of
dcterms:Language
lpv:document identification number
"en.20071212.31.3-340"6
lpv:hasSubsequent
lpv:speaker
lpv:spoken text
"Panie Przewodniczący! To bardzo dobrze, że mamy dzisiaj okazję debatować w sprawie katastrofy, która wydarzyła się miesiąc temu na Morzu Czarnym, z dwóch przynajmniej powodów. Powód pierwszy to fakt, że Parlament Europejski odgrywa w stosunku do wielu krajów, w tym Rosji, rolę zastępczej opinii publicznej. Proszę sobie wyobrazić, co by się działo w europejskich środkach masowej komunikacji, gdyby podobna katastrofa wydarzyła się na przykład na Morzu Bałtyckim. Przecież całymi dniami pokazywano by nam w telewizji obrazy klęski, jaką została dotknięta flora i fauna. Bylibyśmy pod ostrzałem ekspertów, którzy tłumaczyliby nam, na czym polegają złowrogie skutki takiej katastrofy. Tymczasem w mediach rosyjskich cisza. Z ogromnym trudem udało mi się zebrać garść skąpych informacji, i to głównie ze źródeł ukraińskich, a więc nasza rola, nasz głos jest tu niezwykle ważny. Powód drugi, to nasza, że tak to określę, poszerzająca się europejska świadomość. Świadomość, że słabo postrzegane dotąd, bądź wcale nie rozpoznawane obszary, takie jak właśnie Morze Czarne, są integralną częścią naszego kontynentu, nie tylko w sensie geograficznym, ale przyrodniczym, ekologicznym, gospodarczym i kulturowym, że jesteśmy częściami jednej wspólnej całości, i że te części mają nawzajem na siebie wpływ. Musi to powodować wzrost naszego poczucia odpowiedzialności, także za ten obszar. W imię tej odpowiedzialności mamy prawo domagać się, aby akwen Morza Czarnego stał się basenem znacznie bardziej bezpiecznym niż dotychczas. Warto tu na marginesie zauważyć, że katastrofy na nieco mniejszą skalę miały w niedalekiej przeszłości już kilkakrotnie miejsce. Szczególnego znaczenia nabierają przy tym następujące postulaty. Otóż należy do nich przede wszystkim monitoring sytuacji na Morzu Czarnym. I teraz, ledwo miesiąc po katastrofie, ale także i znacznie później. Kwestia następna to dążenie do tego, aby w krajach sąsiadujących z Unią Europejską rozpoczęto wreszcie modernizację floty morskiej, w tym zwłaszcza tankowców. Akwen Morza Czarnego nabiera bowiem coraz bardziej ciemnej barwy i to nie z powodów naturalnych, którym zawdzięcza tą nazwę, ale od koloru ropy. Może się stać jednym wielkim zbiornikiem ropy. Powinno się zatem naciskać na kraje sąsiadujące z Unią Europejską, aby jak najszybciej wprowadzono zakaz używania przestarzałych tankowców jednokadłubowych. Apeluję zatem o przyjęcie rezolucji naszego Parlamentu. Zwracam przy tym uwagę na to, że w projekcie rezolucji wzywamy Radę i Komisję do współpracy z krajami nadmorskimi nienależącymi do Unii Europejskiej. Granicę lądową można stosunkowo łatwo zamknąć, wodnej się nie da, tamy nie będziemy budować, działamy więc także w naszym interesie."@pl16
lpv:spokenAs
lpv:translated text
". (PL) Pane předsedající, velmi vítám, že máme dnes příležitost diskutovat o katastrofě, která se stala v minulém měsíci v Černém moři, a to přinejmenším ze dvou důvodů. Prvním důvodem je, že pokud jde o mnoho zemí včetně Ruska, má Evropský parlament úlohu zástupce veřejného názoru. Představte si, co by se stalo v evropských masmédiích, kdyby se podobná katastrofa odehrála dejme tomu v Baltském moři. Televize by nás nepřetržitě zahrnovala záběry poškozené flory a fauny. Byli bychom vystaveni náporu expertů vysvětlujících hrozivé dopady katastrofy. Nicméně v Rusku média mlčí. Pouze s velkými obtížemi se mi podařilo sehnat několik útržkovitých informací, hlavně z ukrajinských zdrojů. Proto je náš hlas v této záležitosti nesmírně důležitý. Druhým důvodem je to, co bych nazval rozšiřováním našeho evropského povědomí: povědomí, že regiony, kterým jsme dosud věnovali malou nebo žádnou pozornost, jako je černomořský region, jsou nedílnou součástí našeho kontinentu, nejen v geografickém smyslu, ale také z hlediska přírody, ekologie, hospodářství a kultury – povědomí, že jsme částmi společného celku a že tyto části se vzájemně ovlivňují. Toto povědomí by mělo zvýšit náš smysl pro odpovědnost, která by se  měla rozšířit také na černomořský region. Naše odpovědnost nás opravňuje vyžadovat, aby oblast Černého moře byla bezpečnější než dosud. Měli bychom mimochodem zmínit, že v nedávné minulosti se již několikrát odehrály katastrofy menšího rozsahu. V tomto ohledu jsou obzvláště důležité následující požadavky. V první řadě monitorování situace v Černém moři – a to jak nyní, sotva měsíc po katastrofě, tak mnohem později. Dalším požadavkem je přimět sousední země Evropské unie, aby konečně začaly modernizovat své loďstvo, zejména tankery. Černé moře je čím dál černější, ne však z přirozených příčin, kterým vděčí za svůj název, ale kvůli barvě surové nafty. Mohl by se z něj stát jeden velký naftový kontejner. Je třeba vyvíjet tlak na sousední země EU, aby okamžitě zakázaly používání zastaralých tankerů s jednoduchým trupem. Proto žádám sněmovnu, aby přijala návrh usnesení, který byl předložen a v němž vyzýváme Radu a Komisi k zesílení spolupráce s nečlenskými přímořskými státy. Pozemní hranice se uzavře relativně snadno, ale mořská hranice nikoli. Vzhledem k tomu, že nebudeme stavět hráze, navrhovaný krok je také v našem vlastním zájmu."@cs1
"Hr. formand! Det er meget positivt, at vi i dag har mulighed for at diskutere katastrofen i Sortehavet i sidste måned, af mindst to grunde. Den første er, at Europa-Parlamentet har en rolle at spille som substitut for den offentlige mening i forbindelse med mange lande, herunder Rusland. Tænk, hvad der ville ske i de europæiske massemedier, hvis der skete en lignende katastrofe i f.eks. Østersøen. Fjernsynet vil vise stribevis af billeder af ødelagt plante- og dyreliv i dagevis. Vi ville blive udsat for et stormløb af eksperter, som forklarede katastrofens ildevarslende konsekvenser. Men i Rusland er medierne tavse. Jeg har kun under store vanskeligheder kunnet samle nogle få bidder af information, primært fra ukrainske kilder. Derfor er vores stemme usædvanligt vigtig i denne sag. Den anden grund er, hvad jeg vil kalde en udvidelse af vores europæiske bevidsthed. Bevidstheden om, at regioner, som vi hidtil ikke har skænket meget opmærksomhed, f.eks. Sortehavet, er en integreret del af vores kontinent, ikke kun i geografisk forstand, men også når det gælder natur, økologi, økonomi og kultur - bevidstheden om, at vi er del af et fælles hele, og at disse dele påvirker hinanden. Bevidstheden om dette bør øge vores ansvarsfølelse, som også bør omfatte Sortehavsregionen. Vores ansvar giver os ret til at kræve, at Sortehavet bliver gjort langt mere sikkert, end det er i dag. Det skal nævnes i forbifarten, at der er sket mange mindre katastrofer i den nære fortid. I denne forbindelse er følgende krav særlig vigtige. Først og fremmest en overvågning af situationen i Sortehavet - både nu, knap en måned efter katastrofen, og meget senere. Det næste krav er at få EU’s nabolande til langt om længe at modernisere deres flåder, navnlig deres tankskibe. Sortehavet bliver mere og mere sort, ikke af de naturlige årsager, som det skylder sit navn, men af farven på råolie. Det kunne blive én stor oliecontainer. Der skal lægges pres på EU’s nabolande for at indføre et hurtigt forbud mod at bruge forældede, enkeltskrogede tankskibe. Jeg beder derfor Parlamentet vedtage det fremsatte beslutningsforslag, hvor vi opfordrer Rådet og Kommissionen til at intensivere samarbejdet med ikkeEU-kyststaterne. Det er forholdsvis let at lukke en landegrænse, men ikke en søgrænse. Da vi ikke bør opføre dæmninger, er den foreslåede aktion også i vores egen interesse."@da2
". Herr Präsident! Es ist aus mindestens zwei Gründen sehr zu begrüßen, dass wir heute die Gelegenheit haben, über die Katastrophe am Schwarzen Meer vom letzten Monat zu diskutieren. Der erste Grund ist, dass das Europäische Parlament in Bezug auf viele Länder, darunter auch Russland, als Stellvertreter der öffentlichen Meinung auftritt. Stellen Sie sich vor, wie die europäischen Massenmedien reagiert hätten, wenn eine derartige Katastrophe z. B. an der Ostsee passiert wäre. Das Fernsehen würde uns tagelang Bilder der zerstörten Flora und Fauna vorsetzen. Experten würden uns hartnäckig erklären, welch verheerende Folgen das Unglück hat. In den russischen Medien dagegen herrscht Stille. Mit viel Mühe ist es mir gelungen, an ein paar spärliche Informationen zu gelangen, hauptsächlich aus ukrainischen Quellen. Deshalb ist unsere Stimme hier so außerordentlich wichtig. Der zweite Grund ist das, was ich Erweiterung unseres europäischen Bewusstseins nennen würde – des Bewusstseins, dass Regionen wie das Schwarze Meer, denen wir bislang kaum Beachtung geschenkt haben, nicht nur in geografischer Hinsicht, sondern auch in Bezug auf die Natur, Ökologie, Wirtschaft und Kultur ein integraler Teil unseres Kontinents sind, und dass wir Teil eines gemeinsamen Ganzen sind und dass diese Teile sich gegenseitig beeinflussen. So ein Bewusstsein sollte unser Verantwortungsgefühl stärken, auch in Bezug auf das Schwarze Meer. Aufgrund unserer Verantwortung können wir zu Recht fordern, dass das Schwarzmeerbecken deutlich sicherer wird als bisher. Nebenbei sei bemerkt, dass es in jüngster Vergangenheit bereits mehrfach zu Katastrophen von nicht so großem Ausmaß gekommen ist. In dieser Hinsicht sind folgende Forderungen besonders wichtig. In erster Linie muss die Lage am Schwarzen Meer überwacht werden. Sowohl jetzt, knapp einen Monat nach der Katastrophe, als auch in Zukunft. Darüber hinaus müssen wir die Nachbarländer der Europäischen Union endlich dazu bewegen, dass sie ihre Flotten, vor allem die Tankschiffe, modernisieren. Das Schwarze Meer wird immer dunkler, nicht aus natürlichen Gründen, denen es seinen Namen verdankt, sondern wegen der Farbe des Rohöls. Es kann sich zu einem einzigen großen Ölfass entwickeln. Deshalb muss Druck auf die Nachbarstaaten der Europäischen Union ausgeübt werden, damit unverzüglich ein Verbot von veralteten Einhüllen-Tankschiffen durchgesetzt wird. Deshalb appelliere ich an das Parlament, den vorgelegten Entschließungsantrag anzunehmen, in dem wir den Rat und die Kommission auffordern, mit den Schwarzmeeranrainerstaaten, die nicht zur Europäischen Union gehören, die Zusammenarbeit zu verstärken. Eine Grenze an Land lässt sich recht leicht schließen, eine Meeresgrenze dagegen nicht. Da wir keine Dämme bauen werden, liegt die vorgeschlagene Maßnahme auch in unserem Interesse."@de9
". Κύριε Πρόεδρε, εκφράζω την ικανοποίησή μου για την ευκαιρία που μας δίδεται σήμερα να συζητήσουμε την καταστροφή που συνέβη τον περασμένο μήνα στη Μαύρη Θάλασσα, για δύο λόγους τουλάχιστον. Ο πρώτος είναι ότι, όσον αφορά πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ως εκπρόσωπος της κοινής γνώμης. Φανταστείτε τι θα γινόταν στα ευρωπαϊκά μαζικά μέσα ενημέρωσης εάν συνέβαινε παρόμοια καταστροφή, για παράδειγμα, στη Βαλτική. Η τηλεόραση θα έδειχνε συνέχεια εικόνες κατεστραμμένης χλωρίδας και πανίδας για πολλές μέρες. Στρατιές ειδικών θα εξηγούσαν ξανά και ξανά τις δυσοίωνες επιπτώσεις της καταστροφής. Στη Ρωσία, όμως, τα ΜΜΕ σιωπούν. Με πολύ μεγάλη δυσκολία κατόρθωσα να συγκεντρώσω ψήγματα πληροφοριών, κυρίως από ουκρανικές πηγές. Είναι σημαντικό επομένως να ακουστεί η φωνή μας στο θέμα αυτό. Ο δεύτερος λόγος συνδέεται με αυτό που εγώ αποκαλώ διεύρυνση της ευρωπαϊκής συνειδητοποίησης: συνειδητοποιούμε ότι περιοχές στις οποίες έχουμε δώσει μέχρι στιγμής ελάχιστη ή μηδενική προσοχή, όπως η Μαύρη Θάλασσα, αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της ηπείρου μας, όχι μόνο από γεωγραφικής άποψης αλλά και από την άποψη της φύσης, της οικολογίας, της οικονομίας και του πολιτισμού – συνειδητοποιούμε ότι είμαστε μέρη ενός κοινού συνόλου και ότι τα μέρη αυτά αλληλοεπηρεάζονται. Η συνειδητοποίηση αυτή πρέπει να συμβάλει στην ενίσχυση του αισθήματος ευθύνης μας, που πρέπει να αφορά και την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Το εν λόγω αίσθημα ευθύνης μας υπαγορεύει να απαιτήσουμε τη βελτίωση της ασφάλειας της λεκάνης της Μαύρης Θάλασσας στο μέλλον. Επισημαίνω στο σημείο αυτό ότι καταστροφές μικρότερης κλίμακας έχουν συμβεί αρκετές φορές στο πρόσφατο παρελθόν. Ως προς αυτό, τα ακόλουθα αιτήματα είναι ιδιαιτέρως σημαντικά. Καταρχάς, η παρακολούθηση της κατάστασης στη Μαύρη Θάλασσα – τόσο τώρα, μόλις ένα μήνα μετά την καταστροφή, αλλά και αργότερα. Το επόμενο αίτημα είναι να πείσουμε τις χώρες που συνορεύουν με την Ευρωπαϊκή Ένωση να αρχίσουν επιτέλους να εκσυγχρονίζουν τους στόλους τους, ιδίως τα δεξαμενόπλοιά τους. Η Μαύρη Θάλασσα γίνεται όλο και πιο μαύρη, όχι από τις φυσικές αιτίες στις οποίες οφείλει το όνομά της, αλλά από το χρώμα του αργού πετρελαίου. Στο τέλος θα γίνει μια τεράστια δεξαμενή πετρελαίου. Πρέπει να ασκηθούν πιέσεις στις χώρες που γειτονεύουν με την ΕΕ προκειμένου να απαγορευτεί άμεσα η χρήση απαρχαιωμένων δεξαμενόπλοιων μονού κύτους. Ζητώ, επομένως, από το Σώμα να εγκρίνει την υποβληθείσα πρόταση ψηφίσματος, με την οποία ζητούμε από το Συμβούλιο και την Επιτροπή να εντείνουν τη συνεργασία μεταξύ της ΕΕ και των γειτονικών της κρατών. Τα χερσαία σύνορα είναι σχετικά εύκολο να κλείσουν, τα θαλάσσια όμως είναι αδύνατο. Εφόσον δεν πρόκειται να χτίσουμε φράγματα, η προτεινόμενη δράση εξυπηρετεί και τα δικά μας συμφέροντα."@el10
". (PL) Mr President, today’s opportunity to discuss last month’s Black Sea disaster is very welcome, for at least two reasons. The first is that, with respect to many countries, including Russia, the European Parliament has a role to play as a substitute for public opinion. Imagine what would happen in the European mass media if a similar disaster occurred, let us say, in the Baltic. The television would regale us with pictures of damaged flora and fauna for days on end. We would be subject to an onslaught of experts explaining the ominous effects of the disaster. In Russia, however, the media are silent. Only with great difficulty was I able to gather a few scraps of information, mainly from Ukrainian sources. Our voice, therefore, is exceptionally important in this matter. The second reason is what I would call broadening our European awareness: the awareness that regions to which we have hitherto paid little or no attention, like the Black Sea, are an integral part of our continent, not only in the geographical sense but in terms of nature, ecology, economics and culture – the awareness that we are parts of a common whole and that those parts affect each other. Such awareness should increase our sense of responsibility, which should also extend to the Black Sea region. Our responsibility entitles us to demand that the Black Sea basin be made much safer than hitherto. It should be mentioned in passing that disasters on a smaller scale have occurred several times in the recent past. In this respect the following demands are particularly important. First and foremost, monitoring of the situation in the Black Sea – both now, barely a month after the disaster, and much later on. The next demand is to get the European Union’s neighbouring countries, at long last, to begin modernising their fleets, especially their tankers. The Black Sea is turning blacker and blacker, not from the natural causes to which it owes its name but from the colour of crude oil. It could become one huge oil container. Pressure must be brought to bear on the EU’s neighbouring countries to impose a swift ban on the use of obsolete single hull tankers. I therefore ask the House to adopt the motion for a resolution that has been tabled, in which we call on the Council and Commission to step up cooperation with non-EU riparian states. A land border can be closed relatively easily, but a sea border cannot. As we shall not be building dams, the action proposed is also in our own interests."@en4
"— Señor Presidente, la oportunidad que tenemos hoy de debatir la catástrofe ocurrida el mes pasado en el Mar Negro es muy de agradecer por al menos dos motivos. El primero es que, ante muchos países, incluida Rusia, el Parlamento Europeo tiene un papel que desempeñar como sustituto de la opinión pública. Imaginen lo que ocurriría en los medios de comunicación europeos si ocurriese una catástrofe similar, por ejemplo en el Báltico. La televisión nos regalaría con imágenes del daño sufrido por la flora y la fauna durante días. Tendríamos que sufrir los ataques de expertos que explicarían las negras consecuencias de la catástrofe. En Rusia, sin embargo, los medios están mudos. Sólo con gran dificultad logré recoger unos pocos recortes de información, principalmente de fuentes ucranianas. Nuestra voz, por tanto, es excepcionalmente importante en este asunto. La segunda razón es lo que llamaría ampliación de nuestra conciencia europea: la conciencia de que regiones a las cuales hasta ahora hemos prestado poca o ninguna atención, como el Mar Negro, son parte integrante de nuestro continente, no sólo en el sentido geográfico, sino en términos de naturaleza, ecología, economía y cultura; la conciencia de que somos partes de un todo común y de que esas partes dependen unas de otras. Esta conciencia debería aumentar nuestro sentido de la responsabilidad, que también debe extenderse a la región del Mar Negro. Nuestra responsabilidad nos obliga a exigir que la cuenca del Mar Negro sea mucho más segura de lo que ha sido hasta ahora. Debe mencionarse de paso que en los últimos años se han producido varias catástrofes de menor magnitud. A este respecto, las siguientes exigencias son particularmente importantes. Primero y ante todo, vigilar la situación en el Mar Negro, ahora, apenas un mes después de la catástrofe, y durante mucho tiempo. La siguiente exigencia es conseguir que los países vecinos de la Unión Europea empiecen de una vez a modernizar sus flotas, en especial sus buques cisterna. El Mar Negro se está volviendo cada vez más negro, no por las causas naturales a las que debe su nombre, sino por el color del crudo. Podría convertirse en un enorme recipiente de petróleo. Hay que presionar a los países vecinos de la UE para que impongan una prohibición rápida al uso de petroleros obsoletos de casco sencillo. Por consiguiente, pido a la Cámara que adopte la propuesta de resolución en la que instamos al Consejo y a la Comisión a que incrementen la cooperación con los Estados ribereños que no pertenezcan a la UE. Las fronteras terrestres pueden cerrarse con relativa facilidad, pero no las fronteras marítimas. Como no vamos a construir presas, la acción propuesta va también en nuestro propio beneficio."@es21
"Härra juhataja, praegu on väga õige aeg arutada eelmise kuu Musta mere õnnetust, seda kahel põhjusel. Esiteks, Euroopa Parlament etendab paljude riikide jaoks, seal hulgas ka Venemaa rolli, mis asendab avalikku arvamust. Kujutage ette, mis juhtuks Euroopa massimeedias, kui sarnane katastroof leiaks aset näiteks Balti riikides. Televisioon kostitaks meid hommikust õhtuni uudistega kahjustatud taimestiku ja loomastiku kohta. Meid ründaksid asjatundjate arvamused, kes teavitavad katastroofi ähvardavatest mõjudest. Venemaal jällegi vaikib meedia juhtumi maha. Suurte raskustega õnnestus mul koguda väheseid informatsiooni killukesi ja sedagi peamiselt Ukraina allikatest. Seega on meie arvamus selles küsimuses eranditult tähtis. Teist põhjust nimetaksin Euroopa teadlikkuse suurendamiseks: peame endale teadvustama, et piirkonnad, millele oleme seniajani vähe tähelepanu pööranud või need üldsegi hooleta jätnud, nagu näiteks Must meri, on meie kontinendi lahutamatud osad, seda nii geograafia kui ka looduse, ökoloogia, majanduse ja kultuuri mõttes; pean silmas teadlikkust, et moodustame osadena terviku, mis üksteist mõjutavad. See peaks ühtlasi suurendama meie vastutustunnet, mis puudutab ka Musta mere regiooni. Kõnealune vastutus kohustab meid nõudma Musta mere põhja muutmist palju turvalisemaks, kui see oli varem. Lisaks peab mainima, et väiksemad õnnetusjuhtumid on viimasel ajal mitu korda aset leidnud. Seda arvesse võttes, on järgmised nõuded eriti tähtsad. Kõigepealt on tarvis jälgida praegust olukorda Musta mere ääres, kui katastroofist on möödas vaevu kuu, ning peame seda tegema ka hiljem. Järgmisena peavad Euroopa Liidu naaberriigid lõpuks ometi alustama oma laevade kaasajastamist, iseäranis pean silmas just tankereid. Must meri muutub üha mustemaks ja seda mitte looduslike protsesside tagajärjel, millest meri ka oma nime saab, vaid lekkivate tankerite tõttu. Must meri võib muutuda hiiglaslikuks naftakonteineriks. Peame avaldama Euroopa Liidu naaberriikidele survet, et kõrvaldada kiiresti kasutusest ühekordse põhja ja parrastega iganenud naftatankerid. Seepärast palun täiskojal vastu võtta esitatud resolutsiooni ettepaneku, millega palume nõukogul ja komisjoni alustada koostööd kaldaäärsete riikidega, mis ei kuulu Euroopa Liitu. Maapiiri on üsnagi lihtne sulgeda, kuid merepiiri mitte. Kuna me ei kavatse tamme ehitada, teenivad esitatud meetmed meie huvisid."@et5
". Arvoisa puhemies, tilaisuutemme keskustella tänään viime kuussa sattuneesta Mustanmeren onnettomuudesta on erittäin tervetullut ainakin kahdesta syystä. Ensimmäinen on se, että Euroopan unionilla on monien maiden, myös Venäjän suhteen, julkisen mielipiteen korvaava rooli. Kuvitellaanpa, mitä EU:n tiedotusvälineissä tapahtuisi, jos samankaltainen onnettomuus sattuisi esimerkiksi Baltian alueella. Televisio välittäisi meille päivät pääksytysten kuvia tuhoutuneista kasveista ja eläimistä. Asiantuntijat ryöpyttäisivät meitä kertoen tuhojen pahaenteisistä vaikutuksista. Venäjän tiedotusvälineet sen sijaan ovat hiljaa. Vain suurella vaivalla sain kootuksi tiedon murusia lähinnä Ukrainan tietolähteistä. Euroopan parlamentin ääni on siis äärimmäisen tärkeä tässä asiassa. Toista syytä voisin kutsua EU:n tietoisuuden lisäämiseksi siitä, että alueet, joihin olemme tähän asti kiinnittäneet vain vähän huomiota tai emme ollenkaan, kuten Mustameren alue, ovat olennainen osa maanosaamme niin maantieteellisessä mielessä kuin luonnon, ekologian, talouden ja kulttuurinkin kannalta, ja että olemme osa yhteistä kokonaisuutta, jonka eri osat vaikuttavat toisiinsa. Tietoisuuden pitäisi lisätä vastuuntuntoamme, jonka puolestaan pitäisi ulottua myös Mustanmeren alueeseen. Vastuumme oikeuttaa meidät vaatimaan Mustanmeren alueen tekemistä entistä turvallisemmaksi. On syytä mainita, että lähitulevaisuudessa alueella on sattunut useita pieniä onnettomuuksia. Tässä mielessä seuraavat kaksi tavoitetta ovat erityisen tärkeitä: Mustanmeren tilanteen seuranta nyt, kun onnettomuudesta on kulunut vajaa kuukausi, ja myös paljon myöhemmin tulevaisuudessa. Toiseksi Euroopan unionin naapurimaat on saatava vihdoinkin uusimaan laivastojaan ja etenkin tankkejaan. Mustameri on tulossa mustemmaksi ja mustemmaksi, mutta ei luonnollisista syistä, joista se on saanut nimensäkin, vaan raakaöljyn väristä. Siitä on vaarassa tulla yksi suuri öljytankki. EU:n naapurimaita on painostettava kieltämään nopeasti vanhentuneet yksirunkoiset tankkerit. Kehotan siis parlamenttia hyväksymään käsiteltäväksi jätetyn päätöslauselmaesityksen, jossa vaadimme neuvostoa ja komissiota vauhdittamaan yhteistyötä EU:n ulkopuolisten rannikkovaltioiden kanssa. Maarajat ovat suhteellisen helposti suljettavissa, mutta merirajat eivät. Koska emme aio rakentaa sulkuja, ehdotetut toimet ovat myös omien etujemme mukaiset."@fi7
". (PL) Monsieur le Président, l’occasion qui nous est offerte aujourd’hui de parler du naufrage en mer Noire du mois dernier vient à point nommé pour deux raisons au moins. La première est que le Parlement européen a un rôle à jouer vis-à-vis de bon nombre de pays, y compris la Russie, en tant qu’organe de remplacement de l’opinion publique. Imaginez ce qui se passerait dans les médias européens si une catastrophe similaire devait se produire, par exemple, dans la mer Baltique. La télévision nous régalerait des journées entières d’images de la flore et de la faune dévastées. Nous serions envahis d’experts qui nous expliqueraient les dangereuses conséquences du naufrage. En Russie, en revanche, les médias sont muets. J’ai eu beaucoup de mal à recueillir quelques bribes d’informations, qui provenaient essentiellement de sources ukrainiennes. Notre rôle est donc exceptionnellement important dans cette affaire. La deuxième raison concerne ce que j’appellerais l’élargissement de notre conscience européenne: la conscience que des régions auxquelles nous nous sommes jusqu’à présent peu intéressés, comme la mer Noire, font partie intégrante de notre continent, non seulement sur le plan géographique, mais aussi sur le plan de la nature, de l’écologie, de l’économie et de la culture – la conscience que nous sommes des composantes d’un ensemble commun et que ces composantes s’influencent mutuellement. Cette conscience devrait renforcer notre sentiment de responsabilité, qui devrait également s’étendre à la région de la mer Noire. Notre responsabilité nous donne le droit d’exiger que le bassin de la mer Noire soit rendu nettement plus sûr qu’il ne l’est actuellement. Il convient d’indiquer en passant que des désastres à plus petite échelle se sont produits plusieurs fois dans un passé récent. À cet égard, les exigences suivantes sont particulièrement importantes. D’abord et surtout, surveiller la situation dans la mer Noire – non seulement aujourd’hui, un mois à peine après le naufrage, mais aussi dans un avenir lointain. La deuxième exigence consiste à encourager les pays voisins de l’UE à enfin commencer à moderniser leurs flottes, en particulier leurs pétroliers. La mer Noire devient de plus en plus noire, non pas à la suite des causes naturelles auxquelles elle doit son nom, mais à cause de la couleur du pétrole brut. Elle pourrait devenir un immense réservoir de pétrole. Il faut faire pression sur les pays voisins de l’UE pour qu’ils imposent rapidement une interdiction d’utiliser les pétroliers à coque simple obsolètes. Je demande par conséquent au Parlement qu’il adopte la proposition de résolution qui a été présentée, dans laquelle nous invitons le Conseil et la Commission à renforcer leur coopération avec les pays tiers riverains. Il est relativement facile de fermer une frontière terrestre, mais il n’en va pas de même en ce qui concerne les frontières maritimes. Étant donné que nous n’allons pas construire de barrages, l’action proposée est aussi dans notre intérêt."@fr8
". (PL) Tisztelt Elnök úr! A múlt hónapban bekövetkezett fekete-tengeri katasztrófa mai megvitatásának lehetősége, legalább két okból is üdvözlendő. Az első ok, számos országra tekintettel, beleértve Oroszországot is, az Európai Uniónak feladata, hogy helyettesítse a közvéleményt. Képzeljék csak el, hogy mit művelne az európai tömegtájékoztatás, ha hasonló eset történne, mondjuk például a Balti-tengeren. A televízió napokon keresztül elárasztana minket a faunát és flórát ért károkat bemutató képsorokkal. Ki lennénk téve a szakértők rohamának, akik a katasztrófa ominózus hatásait magyaráznák. Oroszországban azonban a média egy szót sem szól. Csak nagy nehézségek árán voltam képes, elsősorban ukrán forrásokból, néhány információmorzsát begyűjteni. Ezért különösen fontos ebben a kérdésben a hangunkat hallatni. A második ok, amit én az európai tudatosság kiterjesztésének neveznék: annak tudatosítása, hogy azok a térségek, amelyeknek idáig csekély vagy szinte semmilyen figyelmet sem szenteltünk, mint például a Fekete-tenger, a kontinensünk szerves részét képezik, nemcsak földrajzi, de természeti, ökológiai, gazdasági és kulturális értelemben is – annak tudatosítása, hogy egy közös egésznek vagyunk részei és ezek a részek hatnak egymásra. Az ilyen tudatosságnak növelnie kell a felelősségérzetet, aminek ki kell terjednie a fekete-tengeri térségre is. A felelősségünk feljogosít bennünket arra, hogy követeljük a fekete-tengeri medence minden eddigieknél biztonságosabbá tételét. Mellesleg megjegyzendő, hogy a közelmúltban már több alkalommal is voltak kisebb méretű katasztrófák. Ezzel összefüggésben különösen fontosnak tartom a következő követeléseket. Először és mindenekelőtt, a fekete-tengeri helyzet nyomon követését – most, alig egy hónappal a katasztrófa után és a jövőben is. A következő követelést az jelenti, hogy rávegyük az Európai Unióval szomszédos országokat végre valahára, hogy kezdjenek hozzá a flottájuk, elsősorban a tartályhajóik korszerűsítéséhez. A Fekete-tenger egyre feketébb és feketébb lesz, azonban nem természetes okok miatt, aminek a nevét is köszönheti, hanem a nyersolaj színétől. Egy hatalmas olajkonténerré válhat. Nyomást kell gyakorolni az EU-val szomszédos országokra, hogy sürgősen tiltsák be az elavult egyhéjazatú olajszállító tartályhajók használatát. Ezért kérem a tisztelt Házat, hogy fogadja el a benyújtott állásfoglalásra irányuló indítványt, amelyben felszólítjuk a Tanácsot és a Bizottságot az EU-n kívüli tengerparti államokkal folytatott együttműködés megerősítésére. Egy szárazföldi határt viszonylag könnyen le lehet zárni, de nem így a tengeri határokat. Mivel nem fogunk gátakat építeni, a javasolt lépés a mi érdekünket is szolgálja."@hu11
". Signor Presidente, avere oggi l’opportunità di discuterel’incidente del Mar Nerodel mese scorso è estremamente positivo, per almeno due ragioni. La prima è che, rispetto a molti paesi, Russia compresa, il Parlamento europeo ha un ruolo da giocare in quantosurrogato dell’opinione pubblica. Immaginate cosa succederebbenei mezzi di comunicazione di massa europeise un disastro del genere avvenisse, per esempio, nelMar Baltico. La televisioneci delizierebbecon immagini della flora e della fauna colpite per giorni e giorni, e saremmo sottoposti a un bombardamento di opinioni di espertiche illustrerebbero i nefasti effettidel disastro. In Russia, per contro, i mezzi d’informazione tacciono, e solo con grande difficoltà sono stato in grado di raccogliere poche scarne informazioni, soprattutto da fonti ucraine. La nostra voce, pertanto, è particolarmente importante in questo ambito. La secondaragione èrappresentata da quello che chiamereil’ampliamento della nostra coscienza europea: la coscienza del fatto che regionicui finora abbiamo prestato un’attenzione scarsa o nulla, come il Mar Nero, sono parte integrantedel nostro continente, nonsolo in senso geograficoma anche in termininaturalistici, ecologici, economicie culturali; la coscienza del fatto che siamo parte di un tutto unicole cui parti si influenzano a vicenda. Una tale consapevolezza dovrebbe aumentare il nostrosensodi responsabilità, che si dovrebbe estendereanche alla regione del Mar Nero, e la nostra responsabilitàci autorizza a chiedereche il bacino del Mar Nerosia resomolto più sicuro di quanto fosse in passato. Si ricordi, per inciso,che incidenti di minore entitàvi sono avvenuti diverse volte nel recente passato. In tale contestodiventa particolarmente importante richiedere i seguenti elementi. Anzitutto, l’osservazione della situazione nel Mar Nero,sia ora, meno di un mese dopo il disastro, sia molto tempo dopo. La richiesta successiva è quelladi fare in modo che i paesi prossimi all’Unione europea inizino finalmentea modernizzare le loro flotte, e specialmente le loro petroliere. Il Mar Nero sta diventando sempre più nero, e non per lecause naturalia cui deve il suo nomema per il coloredel petrolio greggio: rischia di diventareun grande serbatoio di petrolio. Si deve fare pressione sui paesi confinanti con l’UEper imporreun divieto immediato all’usodelle obsoletepetroliere monoscafo. Chiedo pertanto a quest’Auladi approvare la propostadi risoluzione che è stata presentata, in cui chiediamo alConsiglio e alla Commissioned’intensificare la cooperazionecon gli Statirivieraschi non membri dell’UE. Un confine terrestrepuò essere chiuso in maniera relativamentefacile, ma uno marino no. Dal momento che non si tratterà di costruire dighe, l’azione propostaè anche nel nostro interesse."@it12
". (PL) Gerb. pirmininke, šiandienos galimybė aptarti praėjusį mėnesį Juodojoje jūroje nuskendusių laivų atvejį yra labai sveikintina, bent jau dėl dviejų priežasčių. Pirmoji yra ta, kad daugybės šalių, įskaitant ir Rusiją, atžvilgiu Europos Parlamentas turi vaidinti pavaduojantį viešosios nuomonės vaidmenį. Įsivaizduokite, kas nutiktų Europos žiniasklaidoje, jeigu panašus nuskendusių laivų atvejis įvyktų, pavyzdžiui, Baltijos jūroje. Televizija ištisai mums pateiktų daugybę sunaikintos faunos ir floros vaizdų. Mus užpultų būrys ekspertų, aiškinančių grėsmingus nelaimės padarinius. Tačiau Rusijoje žiniasklaida tyli. Vargais negalais man pasisekė surinkti keletą informacijos nuotrupų, ir tai daugiausia iš Ukrainos šaltinių. Todėl šiuo klausimu mūsų balsas yra nepaprastai svarbus. Antroji priežastis yra ta, kurią aš pavadinčiau mūsų Europos suvokimo padidinimu: suvokimo, kad tie regionai, į kuriuos mes iki šiol kreipėme labai mažai dėmesio ar iš viso dėmesio nekreipėme, – kaip į Juodosios jūros regioną – yra neatskiriama mūsų žemyno dalis ne vien geografine prasme, o ir gamtos, ekologijos, ekonomikos ir kultūros aspektais; suvokimo, kad mes esame visumos dalys ir tos dalys viena kitą veikia. Toks suvokimas turėtų padidinti mūsų atsakomybės, kuri turėtų apimti ir Juodosios jūros regioną, jausmą. Mūsų atsakomybė suteikia mums teisę reikalauti, kad Juodosios jūros baseinas taptų saugesniu, nei buvo iki šiol. Reikėtų trumpai paminėti, kad mažesnio masto įvykiai neseniai jau neseniai buvo kelis kartus nutikę. Šiuo atžvilgiu kiti reikalavimai yra ypač svarbūs. Pirmiausia situacijos Juodojoje jūroje stebėjimas – tiek dabar, praėjus mėnesiui po laivų nuskendimo, tiek ir vėliau. Kitas reikalavimas yra reikalavimas Europos Sąjungos kaimyninėms šalims galų gale pradėti modernizuoti savo laivynus, o ypač tanklaivius. Juodoji jūra ne dėl natūralių priežasčių, dėl kurių kilo jos pavadinimas, bet nuo žaliavinės naftos spalvos tampa vis juodesne ir juodesne. Ji gali tapti milžinišku naftos rezervuaru. Reikia daryti spaudimą ES kaimyninėms valstybėms, kad jos skubiai uždraustų naudoti pasenusius vieno korpuso tanklaivius. Todėl aš prašau šių Rūmų priimti pateiktą pasiūlymą dėl rezoliucijos, kuriuo mes raginame Tarybą ir Komisiją padidinti bendradarbiavimą su Europos Sąjungai nepriklausančioms pakrantės valstybėmis. Sausumos sieną galime palyginti lengvai uždaryti, tačiau jūros sienos taip uždaryti negalima. Kadangi mes užtvarų nestatysime, pasiūlytas mechanizmas yra mūsų pačių labui."@lt14
". (PL) Priekšsēdētāja kungs, šodienas iespēja apspriest pagājušā mēneša katastrofu Melnajā jūrā ir apsveicama vismaz divu iemeslu dēļ. Pirmkārt, attiecībā uz daudzām valstīm, tai skaitā Krieviju, Eiropas Parlamenta loma ir aizstāt sabiedrisko domu. Iedomājieties, kas notiktu Eiropas masu medijos, ja līdzīga katastrofa būtu notikusi, piemēram, Baltijā. Televīzija mūs mielotu ar izpostītas floras un faunas bildēm dienām ilgi. Mēs kļūtu par ekspertu uzbrukumu mērķi, saņemot skaidrojumus par nelaimes draudošo ietekmi. Taču Krievijas mediji klusē. Tikai ar lielām grūtībām man izdevās savākt dažus informācijas gabaliņus, un galvenokārt no ukraiņu avotiem. Tāpēc šajā jautājumā mūsu balsij ir ārkārtīgi liela nozīme. Otru iemeslu es nosauktu par mūsu Eiropas apziņas paplašināšanu: apziņas, ka reģioni, kuriem mēs līdz šim esam pievērsuši maz vai nemaz uzmanības, kā, piemēram, Melnās jūras reģions, ir neatņemama mūsu kontinenta daļa, un ne tikai ģeogrāfiskā nozīmē, bet arī, runājot par dabu, ekoloģiju, ekonomiku un kultūru; apziņas, ka mēs esam daļa no viena veseluma, un ka šīs daļas viena otru ietekmē. Šādai apziņai būtu jāpastiprina mūsu atbildības sajūta, kurai būtu jāaizsniedz arī Melnā jūra. Mūsu atbildība dod mums tiesības prasīt, lai Melnās jūras baseins tiktu padarīts ievērojami drošāks nekā līdz šim. Garām ejot, ir jāpiemin arī, ka nesenā pagātnē šeit ir vairākkārt notikušas arī mazāka apmēra nelaimes. Šajā situācijā īpaši svarīgas ir šādas prasības. Pirmkārt un vissvarīgāk — situācijas uzraudzība Melnajā jūrā, gan tagad, tikko mēnesi pēc katastrofas, gan arī turpmāk. Nākamā prasība ir panākt, lai Eiropas Savienības kaimiņvalstis beidzot sāktu modernizēt savas flotes un jo īpaši tankkuģus. Melnā jūra kļūst arvien melnāka un melnāka, bet ne jau dabisku iemeslu dēļ, no kā jūra ir ieguvusi savu nosaukumu, bet gan pateicoties jēlnaftai. Tā var kļūt par lielu naftas konteineru. Ir jāizdara spiediens, lai iespaidotu ES kaimiņvalstis un noteiktu ātru aizliegumu novecojušu vienkorpusa tankkuģu izmantošanai. Tāpēc es lūdzu Parlamentu pieņemt rezolūcijas priekšlikumu, kas ir iesniegts apspriešanai un kurā mēs aicinām Padomi un Komisiju aktivizēt sadarbību ar ārpus ES esošajām krasta valstīm. Sauszemes robežu var slēgt salīdzinoši viegli, bet to nevar izdarīt ar jūras robežu. Tā kā mēs necelsim dambjus, tad mūsu piedāvātā rīcība ir mūsu pašu interesēs."@lv13
"Panie Przewodniczący! To bardzo dobrze, że mamy dzisiaj okazję debatować w sprawie katastrofy, która wydarzyła się miesiąc temu na Morzu Czarnym, z dwóch przynajmniej powodów. Powód pierwszy to fakt, że Parlament Europejski odgrywa w stosunku do wielu krajów, w tym Rosji, rolę zastępczej opinii publicznej. Proszę sobie wyobrazić, co by się działo w europejskich środkach masowej komunikacji, gdyby podobna katastrofa wydarzyła się na przykład na Morzu Bałtyckim. Przecież całymi dniami pokazywano by nam w telewizji obrazy klęski, jaką została dotknięta flora i fauna. Bylibyśmy pod ostrzałem ekspertów, którzy tłumaczyliby nam, na czym polegają złowrogie skutki takiej katastrofy. Tymczasem w mediach rosyjskich cisza. Z ogromnym trudem udało mi się zebrać garść skąpych informacji, i to głównie ze źródeł ukraińskich, a więc nasza rola, nasz głos jest tu niezwykle ważny. Powód drugi, to nasza, że tak to określę, poszerzająca się europejska świadomość. Świadomość, że słabo postrzegane dotąd, bądź wcale nie rozpoznawane obszary, takie jak właśnie Morze Czarne, są integralną częścią naszego kontynentu, nie tylko w sensie geograficznym, ale przyrodniczym, ekologicznym, gospodarczym i kulturowym, że jesteśmy częściami jednej wspólnej całości, i że te części mają nawzajem na siebie wpływ. Musi to powodować wzrost naszego poczucia odpowiedzialności, także za ten obszar. W imię tej odpowiedzialności mamy prawo domagać się, aby akwen Morza Czarnego stał się basenem znacznie bardziej bezpiecznym niż dotychczas. Warto tu na marginesie zauważyć, że katastrofy na nieco mniejszą skalę miały w niedalekiej przeszłości już kilkakrotnie miejsce. Szczególnego znaczenia nabierają przy tym następujące postulaty. Otóż należy do nich przede wszystkim monitoring sytuacji na Morzu Czarnym. I teraz, ledwo miesiąc po katastrofie, ale także i znacznie później. Kwestia następna to dążenie do tego, aby w krajach sąsiadujących z Unią Europejską rozpoczęto wreszcie modernizację floty morskiej, w tym zwłaszcza tankowców. Akwen Morza Czarnego nabiera bowiem coraz bardziej ciemnej barwy i to nie z powodów naturalnych, którym zawdzięcza tą nazwę, ale od koloru ropy. Może się stać jednym wielkim zbiornikiem ropy. Powinno się zatem naciskać na kraje sąsiadujące z Unią Europejską, aby jak najszybciej wprowadzono zakaz używania przestarzałych tankowców jednokadłubowych. Apeluję zatem o przyjęcie rezolucji naszego Parlamentu. Zwracam przy tym uwagę na to, że w projekcie rezolucji wzywamy Radę i Komisję do współpracy z krajami nadmorskimi nienależącymi do Unii Europejskiej. Granicę lądową można stosunkowo łatwo zamknąć, wodnej się nie da, tamy nie będziemy budować, działamy więc także w naszym interesie."@mt15
". Mijnheer de Voorzitter, het is fijn dat we vandaag de gelegenheid hebben om over de ramp in de Zwarte Zee van vorige maand te discussiëren, en wel om twee redenen: De eerste reden is dat het Europees Parlement met betrekking tot vele landen, met inbegrip van Rusland, als een vervangende publieke opinie fungeert. Stelt u zich eens voor wat er in de Europese media aan de hand zou zijn indien een dergelijk ongeluk, laten we zeggen, in de Oostzee zou gebeuren. Op de tv zouden we dagenlang beelden van vervuilde flora en fauna te zien krijgen. Talloze experten zouden de rampzalige gevolgen van het ongeluk toelichten. In Rusland echter zwijgen de media. Met grote moeite heb ik een paar informatiebrokken weten te bemachtigen, vooral uit Oekraïnse bronnen. Daarom is onze stem in dit geval van buitengewoon groot belang. De tweede reden is dat we ons Europees bewustzijn moeten verbreden: het bewustzijn dat regio’s waaraan we tot nog toe nauwelijks of geen aandacht hebben besteed, zoals het Zwarte-Zeegebied, een integraal deel van ons continent vormen, niet alleen in geografische zin, maar ook in termen van natuur, milieu, economie en cultuur het bewustzijn dat we deel uitmaken van een gemeenschappelijk geheel, en dat de verschillende delen van invloed zijn op elkaar. Dit bewustzijn vergroot ons verantwoordelijkheidsbesef, dat zich ook dient uit te strekken tot de Zwarte Zee. Onze verantwoordelijkheid geeft ons het recht om te eisen dat de Zwarte Zee veel veiliger wordt dan tot dusver. Overigens moet hier worden opgemerkt dat zichin het recente verleden reeds verschillende kleinere rampen hebben voorgedaan. In dit verband zijn de volgende eisen van bijzonder groot belang. Allereerst toezicht op de situatie in de Zwarte Zee – nu, nauwelijks een maand na de ramp, en nog lange tijd daarna. De volgende eis is dat de buurlanden van de Europese Unie eindelijk moeten beginnen hun vloot te vernieuwen, met name hun tankers. De Zwarte Zee wordt alsmaar zwarter, niet op grond van de natuurlijke verschijnselen waaraan het zijn naam dankt, maar van de ruwe olie. Het zou wel eens één reusachtig olievat kunnen worden. Er moet druk worden uitgeoefend op de buurlanden van de EU opdat spoedig een verbod wordt afgekondigd op het gebruik van verouderde enkelwandige tankers. Ik verzoek het Huis daarom de ingediende ontwerpresolutie aan te nemen, waarin wij de Raad en de Commissie oproepen om de samenwerking met de oeverstaten die niet tot de EU behoren. Een landgrens kan relatief gemakkelijk worden gesloten, een zeegrens echter niet. Omdat het moeilijk zal worden een afsluitdijk te bouwen, is de voorgestelde actie ook in ons eigen belang."@nl3
". Senhor Presidente, a oportunidade que nos é dada hoje de debater a catástrofe ocorrida a semana passada no Mar Negro é muito bem-vinda, concretamente por dois motivos. Primeiro, relativamente a muitos países, incluindo a Rússia, o Parlamento Europeu tem um papel a desempenhar enquanto representante da opinião pública. Imagine-se o que aconteceria nos meios de comunicação social europeus se uma catástrofe deste tipo ocorresse, digamos, no Báltico. A televisão divulgaria até à exaustão imagens da destruição causada à flora e à fauna. Veríamos uma sucessão de peritos explicar as consequências da catástrofe. Na Rússia, porém, os media guardam silêncio. Só com grande dificuldade tem sido possível obter algumas escassas informações, sobretudo de fontes ucranianas. A nossa voz assume, deste modo, uma importância extrema neste contexto. A segunda razão prende-se com a tomada de consciência por parte da Europa em relação a regiões às quais temos até hoje dedicado pouca ou nenhuma atenção, como o Mar Negro, que faz parte integrante do nosso continente, não apenas do ponto de vista geográfico mas também em termos de natureza, ecologia, economia e cultura. Devemos ter consciência de que somos parcelas de um todo, que têm influência umas nas outras. Esta consciência deve reforçar o nosso sentido das responsabilidades, que deve incluir a região do Mar Negro. A nossa responsabilidade confere-nos o direito de exigir que a bacia do Mar Negro seja alvo de maior protecção. Importa assinalar, aliás, que já no passado recente a bacia do Mar Negro sofreu diversos desastres de menor dimensão. Neste contexto, assumem particular relevo as seguintes exigências: primeiro, e acima de tudo, um acompanhamento da situação no Mar Negro, agora, passado um mês sobre a catástrofe, mas também no futuro mais distante. Em segundo lugar, é indispensável que os países vizinhos da União Europeia comecem finalmente a modernizar as suas frotas, e em especial os seus petroleiros. O Mar Negro está cada vez mais negro, não devido aos fenómenos naturais a que deve o seu nome, mas à cor do petróleo bruto derramado. O Mar Negro corre o risco de se transformar num gigantesco depósito de petróleo. Os países vizinhos da UE devem ser pressionados a decretar uma proibição imediata da utilização de petroleiros obsoletos de casco único. Apelo deste modo à Câmara para que adopte a proposta de resolução apresentada, na qual pedimos ao Conselho e à Comissão que reforcem a cooperação com os Estados ripários não pertencentes à UE. Fechar uma fronteira terrestre é relativamente fácil, mas o mesmo não se pode dizer das fronteiras marítimas. Uma vez que não vamos construir barragens, a acção proposta também é do nosso interesse."@pt17
"Panie Przewodniczący! To bardzo dobrze, że mamy dzisiaj okazję debatować w sprawie katastrofy, która wydarzyła się miesiąc temu na Morzu Czarnym, z dwóch przynajmniej powodów. Powód pierwszy to fakt, że Parlament Europejski odgrywa w stosunku do wielu krajów, w tym Rosji, rolę zastępczej opinii publicznej. Proszę sobie wyobrazić, co by się działo w europejskich środkach masowej komunikacji, gdyby podobna katastrofa wydarzyła się na przykład na Morzu Bałtyckim. Przecież całymi dniami pokazywano by nam w telewizji obrazy klęski, jaką została dotknięta flora i fauna. Bylibyśmy pod ostrzałem ekspertów, którzy tłumaczyliby nam, na czym polegają złowrogie skutki takiej katastrofy. Tymczasem w mediach rosyjskich cisza. Z ogromnym trudem udało mi się zebrać garść skąpych informacji, i to głównie ze źródeł ukraińskich, a więc nasza rola, nasz głos jest tu niezwykle ważny. Powód drugi, to nasza, że tak to określę, poszerzająca się europejska świadomość. Świadomość, że słabo postrzegane dotąd, bądź wcale nie rozpoznawane obszary, takie jak właśnie Morze Czarne, są integralną częścią naszego kontynentu, nie tylko w sensie geograficznym, ale przyrodniczym, ekologicznym, gospodarczym i kulturowym, że jesteśmy częściami jednej wspólnej całości, i że te części mają nawzajem na siebie wpływ. Musi to powodować wzrost naszego poczucia odpowiedzialności, także za ten obszar. W imię tej odpowiedzialności mamy prawo domagać się, aby akwen Morza Czarnego stał się basenem znacznie bardziej bezpiecznym niż dotychczas. Warto tu na marginesie zauważyć, że katastrofy na nieco mniejszą skalę miały w niedalekiej przeszłości już kilkakrotnie miejsce. Szczególnego znaczenia nabierają przy tym następujące postulaty. Otóż należy do nich przede wszystkim monitoring sytuacji na Morzu Czarnym. I teraz, ledwo miesiąc po katastrofie, ale także i znacznie później. Kwestia następna to dążenie do tego, aby w krajach sąsiadujących z Unią Europejską rozpoczęto wreszcie modernizację floty morskiej, w tym zwłaszcza tankowców. Akwen Morza Czarnego nabiera bowiem coraz bardziej ciemnej barwy i to nie z powodów naturalnych, którym zawdzięcza tą nazwę, ale od koloru ropy. Może się stać jednym wielkim zbiornikiem ropy. Powinno się zatem naciskać na kraje sąsiadujące z Unią Europejską, aby jak najszybciej wprowadzono zakaz używania przestarzałych tankowców jednokadłubowych. Apeluję zatem o przyjęcie rezolucji naszego Parlamentu. Zwracam przy tym uwagę na to, że w projekcie rezolucji wzywamy Radę i Komisję do współpracy z krajami nadmorskimi nienależącymi do Unii Europejskiej. Granicę lądową można stosunkowo łatwo zamknąć, wodnej się nie da, tamy nie będziemy budować, działamy więc także w naszym interesie."@ro18
". (PL) Vážený pán predsedajúci, veľmi vítam, že máme dnes príležitosť diskutovať o katastrofe, ktorá sa stala minulý mesiac v Čiernom mori a to prinajmenšom z dvoch dôvodov. Prvým dôvodom je, že pokiaľ ide o mnoho krajín vrátane Ruska, má Európsky parlament úlohu zástupcu verejnej mienky. Predstavte si, čo by sa stalo v európskych masmédiách, keby sa podobná katastrofa odohrala dajme tomu v Baltskom mori. Televízia by nás nepretržite zahŕňala zábermi poškodenej fauny a flóry. Boli by sme vystavení náporom expertov vysvetľujúcich hrozivé dôsledky katastrofy. Každopádne médiá v Rusku mlčia. Iba s veľkými ťažkosťami sa mi podarilo zohnať niekoľko útržkovitých informácii, najmä z ukrajinských zdrojov. Preto je náš hlas v tejto záležitosti nesmierne dôležitý. Druhým dôvodom je to, čo by som nazval rozširovaním nášho európskeho povedomia: povedomia, že regióny, ktorým sme dosiaľ venovali malú alebo žiadnu pozornosť, ako je čiernomorský región, sú neoddeliteľnou súčasťou nášho kontinentu, nielen v geografickom zmysle, ale tiež z hľadiska prírody, ekológie, hospodárstva a kultúry – povedomia, že sme časťami spoločného celku a že tieto časti sa vzájomne ovplyvňujú. Toto povedomie by malo zvýšiť náš zmysel pre zodpovednosť, ktorá by sa mala rozšíriť tiež na čiernomorský región. Naša zodpovednosť nás oprávňuje vyžadovať, aby oblasť Čierneho mora bola bezpečnejšia než doteraz. Mali by sme sa mimochodom zmieniť, že v nedávnej minulosti sa už niekoľkokrát odohrali katastrofy menšieho rozsahu. V tejto veci sú obzvlášť dôležité nasledujúce požiadavky. V prvom rade monitorovanie situácie v Čiernom mori – a to ako teraz, sotva mesiac po katastrofe, tak aj omnoho neskôr. Ďalšou požiadavkou je prinútiť susedné krajiny Európskej únie, aby konečne začali modernizovať svoje loďstvo, najmä tankery. Čierne more je čím ďalej tým čiernejšie, nie však z prirodzených príčin, ktorým vďačí za svoj názov, ale kvôli farbe surovej nafty. Mohol by sa z neho stať jeden veľký naftový kontajner. Je potrebné vyvíjať tlak na susedné krajiny EÚ, aby okamžite zakázali používanie zastaraných tankerov s jednoduchým trupom. Preto vás žiadam, aby ste prijali návrh uznesenia, ktorý bol predložený a v ktorom vyzývame Radu a Komisiu na zosilnenie spolupráce s nečlenskými prímorskými štátmi. Pozemná hranica sa uzavrie relatívne ľahko, ale morská hranica veru nie. Vzhľadom na to, že nebudeme stavať hrádze, navrhovaný krok je tiež v našom záujme."@sk19
". (PL) Gospod predsednik, današnja možnost, da lahko razpravljamo o nesreči, ki se je zgodila v Črnem morju prejšnji mesec, je zelo dobrodošla zaradi najmanj dveh razlogov. Prvič, za številne države, vključno z Rusijo, mora imeti Evropski parlament vlogo nadomeščanja javnega mnenja. Predstavljajte si evropska sredstva javnega obveščanja, če bi se podobna nesreča na primer zgodila v Baltskem morju. Televizija bi nenehno predvajala posnetke poškodovane flore in favne. Strokovnjaki bi nas napadali z razlagami usodnih posledic nesreče. Mediji v Rusiji pa molčijo. Zelo težko sem pridobil nekaj informacij, večinoma iz ukrajinskih virov. Zato je naše mnenje v zvezi s to zadevo posebej pomembno. Drugi razlog bi poimenoval širjenje naše evropske ozaveščenosti: zavesti, da so območja, katerim smo posvečali malo ali nič pozornosti, kot je Črno morje, sestavni del naše celine, ne le v geografskem pomenu, ampak v smislu narave, ekologije, gospodarstva in kulture, zavesti, da sestavljamo celoto ter da eden na drugega vplivamo. Takšna zavest bi morala povečati naš občutek odgovornosti, ki bi moral veljati tudi za črnomorsko regijo. Naša odgovornost nam omogoča, da zahtevamo, da postane območje Črnega morja veliko varnejše, kot je bilo doslej. Treba je omeniti, da so bile manjše nesreče v nedavni preteklosti pogoste. V tem smislu so naslednje zahteve zelo pomembne. Predvsem je pomembno, da se spremlja stanje na območju Črnega morja zdaj, komaj mesec dni po nesreči, in še dolgo potem. Naslednja zahteva je, da začnejo sosednje države Evropske unije končno posodabljati svoje flote, zlasti svoje tankerje. Črno morje postaja vse bolj črno, vendar ne zaradi naravnih vzrokov, po katerih je dobilo svoje ime, ampak zaradi barve surove nafte. Lahko postane velik rezervoar nafte. Na sosednje države EU je treba izvajati pritisk, da bodo prepovedale uporabo zastarelih tankerjev z enojnim trupom. Zato prosim Parlament, da sprejme predlog resolucije, ki je bil vložen in v katerem pozivamo Svet in Komisijo, naj pospešita sodelovanje z obrežnimi državami, ki niso članice EU. Kopenska meja se zapre relativno lahko, morska pa ne. Ker naj ne bi gradili jezov, je predlagan ukrep tudi v našem interesu."@sl20
". (PL) Herr talman! Dagens tillfälle att diskutera senaste månadens katastrof i Svarta havet är mycket välkommen av åtminstone två skäl. Det första är att Europeiska parlamentet fungerar som ersättning för den allmänna opinionen i många länder, däribland Ryssland. Tänk på vad som skulle hända i europeiska massmedier om en liknande katastrof skedde i låt oss säga Baltikum. Televisionen skulle servera oss bilder av förstörd flora och fauna dagarna i ända. Vi skulle bli föremål för ett våldsamt angrepp från experter som förklarade katastrofernas enorma följder. Men i Ryssland tiger medierna. Endast med stora svårigheter kunde jag samla ihop några få urklipp med information, huvudsakligen från ukrainska källor. Vår röst är därför utomordentligt viktig i denna fråga. Det andra skälet är vad jag skulle vilja kalla att bredda vår europeiska medvetenhet – medvetenheten om att regioner som vi hitintills inte har brytt oss om så mycket eller inte alls, till exempel Svarta havet, är en del som ingår i vår kontinent, inte bara geografiskt sett utan även i fråga om natur, ekologi, ekonomi och kultur – medvetenheten om att vi är delar i en gemensam helhet och att delarna påverkar varandra. Denna medvetenhet borde öka insikten om vårt ansvar, som också borde utsträcka sig till Svartahavsregionen. Vårt ansvar ger oss rätten att ställa krav på att Svarta havets avrinningsområde ska bli mycket säkrare än hittills. Det bör i förbigående nämnas att katastrofer i mindre skala har inträffat flera gånger under den senaste tiden. Mot bakgrund av detta är följande krav särskilt viktiga. Det första och viktigaste kravet är att situationen i Svarta havet övervakas – både nu, knappt en månad efter katastrofen, och längre framåt i tiden. Nästa krav är att få Europeiska unionens grannländer att på längre sikt modernisera sin flotta, särskilt sina tankbåtar. Svarta havet blir svartare och svartare, inte av naturliga orsaker som har gett det sitt namn, utan på grund av råoljan. Den skulle kunna fylla en enorm oljecontainer. Påtryckningar måste utövas på EU:s grannländer så att det snabbt blir ett förbud mot användning av föråldrade tankfartyg med enkelskrov. Jag ber därför parlamentet att anta det förslag till resolution som har lagts fram, där vi uppmanar rådet och kommissionen att intensifiera samarbetet med kuststater utanför EU. En landgräns kan stängas relativt enkelt, men en havsgräns kan inte stängas. Eftersom vi inte får bygga fördämningar, så ligger de åtgärder som föreslås även i vårt eget intresse."@sv22
lpv:unclassifiedMetadata
"Stanisław Jałowiecki,"18,20,15,1,19,14,16,11,22,13,4,8

Named graphs describing this resource:

1http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Czech.ttl.gz
2http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Danish.ttl.gz
3http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Dutch.ttl.gz
4http://purl.org/linkedpolitics/rdf/English.ttl.gz
5http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Estonian.ttl.gz
6http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Events_and_structure.ttl.gz
7http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Finnish.ttl.gz
8http://purl.org/linkedpolitics/rdf/French.ttl.gz
9http://purl.org/linkedpolitics/rdf/German.ttl.gz
10http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Greek.ttl.gz
11http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Hungarian.ttl.gz
12http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Italian.ttl.gz
13http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Latvian.ttl.gz
14http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Lithuanian.ttl.gz
15http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Maltese.ttl.gz
16http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Polish.ttl.gz
17http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Portuguese.ttl.gz
18http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Romanian.ttl.gz
19http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Slovak.ttl.gz
20http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Slovenian.ttl.gz
21http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Spanish.ttl.gz
22http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Swedish.ttl.gz
23http://purl.org/linkedpolitics/rdf/spokenAs.ttl.gz

The resource appears as object in 2 triples

Context graph