Local view for "http://purl.org/linkedpolitics/eu/plenary/2007-04-23-Speech-1-144"

PredicateValue (sorted: default)
rdf:type
dcterms:Date
dcterms:Is Part Of
dcterms:Language
lpv:document identification number
"en.20070423.18.1-144"6
lpv:hasSubsequent
lpv:speaker
lpv:spoken text
"Panie Przewodniczący! Otóż wbrew temu, co mówią niektórzy z kolegów na tej sali, propozycja dyrektywy powstała jako odpowiedź na narastający proceder kradzieży własności intelektualnej. Wiemy doskonale, że obecne prawo unijne nie przewiduje wspólnotowej polityki karania w walce przeciwko piractwu i podrabianiu towarów. Natomiast rozbieżności między systemami stosowanymi przez państwa członkowskie są zbyt duże, co słusznie zauważa Komisja. Utrudnia to w sposób oczywisty skuteczną ochronę własności intelektualnej, a to z kolei ma bezpośredni negatywny wpływ na wartość inwestycji w innowacje. Jestem przekonany, że przeciwdziałanie temu procederowi na poziomie wspólnotowym jest niezbędne. Jeśli prócz tego uświadomimy sobie, że podrabiane całkiem nowe produkty, jak m.in. leki czy zabawki, mogą być niebezpieczne dla zdrowia i życia, problem nabiera jeszcze większej wagi. To oczywiste, że podrabianie jakichkolwiek produktów wymaga dodatkowo produkowania opakowań, zatrudniania grafików, dystrybutorów itd., zatem jeden człowiek nie jest w stanie tego dokonać. Zajmują się tym mniej lub bardziej zorganizowane grupy przestępcze i właśnie w działania takich grup dyrektywa ma uderzyć w sposób szczególny. Rozwiązania proponowane w projekcie dyrektywy należy ocenić jako korzystne. Naruszenie praw własności intelektualnej jest przestępstwem i musi podlegać karze. Można natomiast spierać się o granice odpowiedzialności, a przede wszystkim o to, kto ma odpowiadać. Bezwzględnie powinni ponosić odpowiedzialność ci, którzy produkują i wprowadzają podrabiane towary do obrotu. Niedopuszczalnym natomiast byłoby karanie tych, którzy nabyli bądź korzystali z produktów czy usług, nie wiedząc o ich nielegalnym pochodzeniu. W propozycji Komisji nie dość jasno zostało zdefiniowane działanie umyślne w kontekście naruszeń praw własności intelektualnej i to należy poprawić. Reasumując, przyjęcie tekstu dyrektywy jest krokiem koniecznym, wypada tylko żałować, że nie stać nas dzisiaj na kolejne. Można przecież wyodrębnić grupy przestępstw, z którymi szczególnie trudno walczyć skutecznie w zglobalizowanym świecie, opierając się na dziesiątkach zróżnicowanych systemów prawnych. Uważam, że większa harmonizacja prawa karnego w Unii Europejskiej tę skuteczność zdecydowanie by poprawiła i przebieg dzisiejszej dyskusji to potwierdza."@pl16
lpv:spokenAs
lpv:translated text
"Panie Przewodniczący! Otóż wbrew temu, co mówią niektórzy z kolegów na tej sali, propozycja dyrektywy powstała jako odpowiedź na narastający proceder kradzieży własności intelektualnej. Wiemy doskonale, że obecne prawo unijne nie przewiduje wspólnotowej polityki karania w walce przeciwko piractwu i podrabianiu towarów. Natomiast rozbieżności między systemami stosowanymi przez państwa członkowskie są zbyt duże, co słusznie zauważa Komisja. Utrudnia to w sposób oczywisty skuteczną ochronę własności intelektualnej, a to z kolei ma bezpośredni negatywny wpływ na wartość inwestycji w innowacje. Jestem przekonany, że przeciwdziałanie temu procederowi na poziomie wspólnotowym jest niezbędne. Jeśli prócz tego uświadomimy sobie, że podrabiane całkiem nowe produkty, jak m.in. leki czy zabawki, mogą być niebezpieczne dla zdrowia i życia, problem nabiera jeszcze większej wagi. To oczywiste, że podrabianie jakichkolwiek produktów wymaga dodatkowo produkowania opakowań, zatrudniania grafików, dystrybutorów itd., zatem jeden człowiek nie jest w stanie tego dokonać. Zajmują się tym mniej lub bardziej zorganizowane grupy przestępcze i właśnie w działania takich grup dyrektywa ma uderzyć w sposób szczególny. Rozwiązania proponowane w projekcie dyrektywy należy ocenić jako korzystne. Naruszenie praw własności intelektualnej jest przestępstwem i musi podlegać karze. Można natomiast spierać się o granice odpowiedzialności, a przede wszystkim o to, kto ma odpowiadać. Bezwzględnie powinni ponosić odpowiedzialność ci, którzy produkują i wprowadzają podrabiane towary do obrotu. Niedopuszczalnym natomiast byłoby karanie tych, którzy nabyli bądź korzystali z produktów czy usług, nie wiedząc o ich nielegalnym pochodzeniu. W propozycji Komisji nie dość jasno zostało zdefiniowane działanie umyślne w kontekście naruszeń praw własności intelektualnej i to należy poprawić. Reasumując, przyjęcie tekstu dyrektywy jest krokiem koniecznym, wypada tylko żałować, że nie stać nas dzisiaj na kolejne. Można przecież wyodrębnić grupy przestępstw, z którymi szczególnie trudno walczyć skutecznie w zglobalizowanym świecie, opierając się na dziesiątkach zróżnicowanych systemów prawnych. Uważam, że większa harmonizacja prawa karnego w Unii Europejskiej tę skuteczność zdecydowanie by poprawiła i przebieg dzisiejszej dyskusji to potwierdza."@cs1
"Hr. formand! På trods af de udtalelser, som de øvrige parlamentsmedlemmer er fremkommet med, er baggrunden for dette direktivforslag det stadig omsiggribende tyveri af intellektuelle ejendomsrettigheder. Vi er udmærket klar over, at en fællesskabspolitik med hensyn til sanktioner til bekæmpelse af varemærkeforfalskning og piratkopiering ikke er afspejlet i den aktuelle EU-lovgivning. Derudover er de systemer, der anvendes i de enkelte medlemsstater, meget forskellige. Dette er naturligvis til hinder for en effektiv beskyttelse af intellektuelle ejendomsrettigheder, hvilket indvirker direkte negativt på værdien af investeringer i innovation. Jeg er overbevist om, at det er af afgørende betydning at imødegå denne praksis på EU-plan. Henseende til at forfalskning af fuldstændig nye produkter som f.eks. lægemidler eller legetøj kan udgøre en fare for menneskets liv og helbred, bliver problemet endnu mere alvorligt. I forbindelse med enhver form for varemærkeforfalskning skal der fremstilles emballage og ansættes personale som f.eks. grafikere og distributører. Alt dette kan ikke klares at én person, men involverer velorganiserede kriminelle bander, og formålet med direktivet er netop at slå hårdt ned på deres aktiviteter. Det bør anerkendes, at foranstaltningerne i direktivforslaget er gavnlige. Krænkelse af intellektuelle rettigheder er en forbrydelse, der skal straffes. Vi bør imidlertid videredrøfte spørgsmålet om ansvarsbegrænsning, herunder navnlig spørgsmålet om, hvem der skal holdes ansvarlig. Producenterne af varemærkeforfalskede produkter, der indføres på markedet, skal helt sikkert straffes. Det ville på den anden side være helt uacceptabelt at straffe personer, der køber eller anvender varer eller tjenesteydelser uden kendskab til deres ulovlige oprindelse. Forsætlige krænkelser af intellektuelle ejendomsrettigheder defineres ikke tilstrækkelig klart i Kommissionens forslag, og det skal der rettes op på. Det er kort sagt meget vigtigt, at dette direktivforslag vedtages, og vi kan kun beklage, at vi endnu ikke er i stand til at tage det næste vigtige skridt fremad. Det er trods alt muligt at identificere forskellige typer af forbrydelser, der er særlig vanskelige at bekæmpe i nutidens globaliserede verden på grundlag af en lang række forskellige retssystemer. Jeg mener, at en øget harmonisering af strafferetten i EU i høj grad vil øge foranstaltningernes effektivitet, hvilket debatten i dag bekræfter."@da2
"Herr Präsident, ungeachtet dessen, was von anderen Mitgliedern dieses Hauses gesagt wurde, ist die vorgeschlagene Richtlinie als eine Antwort auf den immer häufiger auftretenden Diebstahl geistigen Eigentums zu verstehen. Wir wissen sehr gut, dass im derzeitigen EU-Recht keine Gemeinschaftspolitik zu Strafmaßnahmen vorgesehen ist, um Piraterie und die Nachahmung von Waren zu bekämpfen. Zudem gibt es beträchtliche Unterschiede zwischen den Systemen der einzelnen Mitgliedstaaten, wie dies die Kommission zu Recht betont hat. Dies verhindert natürlich den wirksamen Schutz des geistigen Eigentums, was sich wiederum nachteilig auf den Wert der Investitionen in Innovationen auswirkt. Ich bin der festen Überzeugung, dass diese Praktiken auf Gemeinschaftsebene unterbunden werden müssen. Wenn wir auch berücksichtigen, dass die Nachahmung völlig neuer Erzeugnisse wie Arzneimittel oder Spielzeug gefährlich für Leben und Gesundheit sein können, wird das Problem noch schwerwiegender. Natürlich gehören zur Nachahmung von Waren aller Arten auch die Herstellung von Verpackungen und die Anstellung von Personen wie Grafikern und Händlern. Dies kann nicht eine Person allein bewältigen. Gut organisierte kriminelle Banden sind daran beteiligt, und eben deren Tätigkeit soll mit der Richtlinie ein schwerer Schlag versetzt werden. Die im Richtlinienentwurf vorgeschlagenen Maßnahmen können als nützlich bewertet werden. Die Verletzung der Rechte des geistigen Eigentums ist eine Straftat, die geahndet werden muss. Zu diskutieren sind jedoch die Grenzen der Verantwortlichkeit und vor allem, wer haftbar gemacht wird. Diejenigen, die nachgeahmte Waren herstellen und auf den Markt bringen, müssen sicherlich bestraft werden. Doch dies darf nicht für diejenigen gelten, die Waren oder Dienstleistungen gehandelt oder benutzt haben, ohne ihre illegale Herkunft zu kennen. Im Kommissionsvorschlag ist betrügerisches Vorgehen im Zusammenhang mit der Verletzung der Rechte des geistigen Eigentums nicht deutlich genug definiert, und dies sollte geändert werden. Zusammenfassend gesagt, die Annahme des Textes dieser Richtlinie ist sehr wichtig, und wir können nur bedauern, dass wir heute nicht in der Lage sind, den nächsten entscheidenden Schritt nach vorn zu tun. Denn schließlich ist es möglich, Gruppen von Straftaten festzustellen, die in der heutigen globalisierten Welt angesichts Dutzender verschiedener Rechtssysteme besonders schwer zu bekämpfen sind. Meines Erachtens würde eine stärkere Harmonisierung des Strafrechts in der Europäischen Union die Effizienz bei weitem verbessern, wie die heutige Aussprache zeigt."@de9
"Κύριε Πρόεδρε, παρά τα όσα ειπώθηκαν από άλλα μέλη του Σώματος, η προτεινόμενη οδηγία ήλθε ως απάντηση στη διαδιδόμενη με αυξανόμενους ρυθμούς κλοπή της διανοητικής ιδιοκτησίας. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η ισχύουσα νομοθεσία της Ένωσης δεν εξασφαλίζει μια κοινοτική πολιτική σχετικά με τις κυρώσεις για την καταπολέμηση της πειρατείας και της απομίμησης προϊόντων. Επιπλέον, υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των συστημάτων που εφαρμόζονται από τα διάφορα κράτη μέλη, όπως σωστά επισήμανε η Επιτροπή. Αυτή η πραγματικότητα δυσχεραίνει προφανώς την αποτελεσματική προστασία της διανοητικής ιδιοκτησίας, η οποία με τη σειρά της έχει αρνητική συνέπεια στην αξία των επενδύσεων στην καινοτομία. Πιστεύω ακράδαντα ότι είναι ουσιώδες να αντιταχθούμε σε αυτές τις πρακτικές σε κοινοτικό επίπεδο. Αν λάβουμε επίσης υπόψη ότι η απομίμηση εντελώς νέων προϊόντων όπως τα φάρμακα ή τα παιχνίδια μπορεί να αποβεί επικίνδυνη για τη ζωή ή για την υγεία, το πρόβλημα καθίσταται ακόμη σοβαρότερο. Σαφώς, τα προϊόντα απομίμησης παντός είδους αφορούν επίσης την παραγωγή συσκευασίας και την απασχόληση σειράς ατόμων, όπως για παράδειγμα καλλιτέχνες γραφικών τεχνών και διανομείς. Οι επιμέρους εργασίες είναι πάρα πολλές για να μπορεί να τις χειρίζεται ένα μόνον άτομο. Στο έργο αυτό συμμετέχουν καλά οργανωμένες εγκληματικές οργανώσεις, και η οδηγία έχει ως στόχο να πατάξει σκληρά αυτήν ακριβώς τη δραστηριότητά τους. Τα μέτρα που προτείνονται στην πρόταση οδηγίας θα πρέπει να θεωρούνται επωφελή. Η προσβολή των δικαιωμάτων της διανοητικής ιδιοκτησίας είναι αδίκημα και πρέπει να τιμωρείται. Υπάρχει, ωστόσο, πεδίο συζήτησης σχετικά με τα όρια ευθύνης, και ειδικά σχετικά με το ποιος καθίσταται υπεύθυνος. Αυτοί οι οποίοι παράγουν προϊόντα απομίμησης και τα διαθέτουν στην αγορά πρέπει βεβαίως να τιμωρούνται. Από την άλλη πλευρά, θα ήταν απαράδεκτο να τιμωρούνται αυτοί οι οποίοι αγόρασαν ή χρησιμοποίησαν προϊόντα ή υπηρεσίες χωρίς να γνωρίζουν την παράνομη προέλευσή τους. Η πρόταση της Επιτροπής δεν καθορίζει εσκεμμένη ενέργεια στο πλαίσιο προσβολής των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας με επαρκή σαφήνεια, και αυτό πρέπει να διορθωθεί. Για να συνοψίσω, η έγκριση του κειμένου αυτής της οδηγίας είναι ουσιώδης, και για το μόνο που πρέπει να λυπόμαστε είναι για το γεγονός ότι δεν είμαστε σε θέση σήμερα να κάνουμε το επόμενο ζωτικής σημασίας βήμα προς τα εμπρός. Τελικά, είναι δυνατόν να εντοπίσουμε ομάδες αδικημάτων που είναι εξαιρετικά δύσκολο να καταπολεμήσουμε στον σημερινό παγκοσμιοποιημένο κόσμο, με βάση τις δεκάδες διαφορετικών νομικών συστημάτων. Πιστεύω ότι η μεγαλύτερη εναρμόνιση του ποινικού δικαίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα είχε μακρύ δρόμο να διανύσει προς την κατεύθυνση της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας, και η σημερινή συζήτηση το επιβεβαιώνει.."@el10
"Mr President, despite what has been said by other Members in this House, the proposed directive came about as a response to the increasingly widespread theft of intellectual property. We know full well that current Union legislation does not provide for a Community policy on penalties to combat piracy and counterfeiting of goods. In addition, there are considerable differences between the systems applied by the various Member States, as the Commission has rightly pointed out. This obviously hinders effective protection of intellectual property, which in turn has a direct negative effect on the value of investment in innovation. I firmly believe that it is essential to counter these practices at the Community level. If we also take into account that the counterfeiting of completely new products such as medicines or toys can be dangerous to life and health, the problem becomes even graver. Clearly, counterfeiting products of all kinds also involves producing packaging and employing a range of individuals such as graphic artists and distributors. There is too much for a single person to handle. Well-organised criminal gangs are involved, and it is precisely their activity that the directive aims to hit hard. The measures proposed in the proposed directive should be deemed beneficial. Infringement of intellectual property rights is a crime that must be punished. There is, however, scope for argument about the limits of responsibility, and especially about who is to be held responsible. Those who produce counterfeit goods and place them on the market must certainly be punished. On the other hand, it would be unacceptable to punish those who purchased or used goods or services unaware of their illegal origin. The Commission’s proposal does not define deliberate action in the context of infringement of intellectual property rights sufficiently clearly, and that should be remedied. To summarise, adoption of the text of this directive is essential, and we must only regret that we are not in a position today to take the next vital step forward. After all, it is possible to identify groups of crimes that it is particularly difficult to combat in today’s globalised world, on the basis of dozens of different legal systems. I believe that greater harmonisation of criminal law in the European Union would go a long way towards improving effectiveness, as today’s debate confirms."@en4
"Señor Presidente, a pesar de lo que han dicho otros diputados a esta Cámara, la directiva propuesta surgió para responder al robo cada vez más extendido de la propiedad intelectual. Sabemos muy bien que la actual legislación de la Unión no prevé una política comunitaria sobre sanciones para combatir la piratería y la falsificación de productos. Además, existen diferencias considerables entre los sistemas aplicados por los distintos Estados miembros, como ha señalado correctamente la Comisión. Evidentemente, esto dificulta la protección efectiva de la propiedad intelectual, que a su vez ha tenido un efecto negativo directo sobre la utilidad de la inversión en innovación. Creo firmemente que es esencial contrarrestar estas prácticas en el plano comunitario. Si también tenemos en cuenta que la falsificación de productos totalmente nuevos como medicamentos o juguetes puede ser peligrosa para la vida y la salud, el problema es todavía más grave. Sin duda, los productos falsificados de todo tipo también implican la producción de envases y el empleo de una serie de personas como artistas gráficos y distribuidores. Es demasiado para que lo gestione una única persona. En este terreno actúan bandas criminales bien organizadas, y es precisamente su actividad la que la directiva quiere atacar de manera contundente. Las medidas contempladas en la propuesta de directiva deben considerarse beneficiosas. La violación de los derechos de propiedad intelectual es un delito que debe castigarse. No obstante, una cuestión que se presta a debate es la de los límites de la responsabilidad, especialmente de quién debe considerarse responsable. Sin duda, aquellas personas que producen artículos falsificados y los sacan al mercado deben ser castigados. Por otra parte, sería inaceptable castigar a aquellos que adquieran o utilicen artículos o servicios sin ser conscientes de su origen ilegal. La propuesta de la Comisión no define con suficiente claridad qué es una acción deliberada en el contexto de la violación de los derechos de propiedad intelectual, y esto hay que subsanarlo. Resumiendo, la aprobación del texto de esta directiva es esencial, y lo único que debemos lamentar es que hoy no estamos en condiciones de dar el siguiente paso adelante, que es vital. Después de todo, es posible identificar grupos de delitos que son especialmente difíciles de combatir en el mundo globalizado de hoy partiendo de decenas de sistemas jurídicos distintos. Creo que una mayor armonización del Derecho penal en la Unión Europea garantizaría en gran medida la mejora de la eficacia, como confirma el debate de hoy."@es21
"Panie Przewodniczący! Otóż wbrew temu, co mówią niektórzy z kolegów na tej sali, propozycja dyrektywy powstała jako odpowiedź na narastający proceder kradzieży własności intelektualnej. Wiemy doskonale, że obecne prawo unijne nie przewiduje wspólnotowej polityki karania w walce przeciwko piractwu i podrabianiu towarów. Natomiast rozbieżności między systemami stosowanymi przez państwa członkowskie są zbyt duże, co słusznie zauważa Komisja. Utrudnia to w sposób oczywisty skuteczną ochronę własności intelektualnej, a to z kolei ma bezpośredni negatywny wpływ na wartość inwestycji w innowacje. Jestem przekonany, że przeciwdziałanie temu procederowi na poziomie wspólnotowym jest niezbędne. Jeśli prócz tego uświadomimy sobie, że podrabiane całkiem nowe produkty, jak m.in. leki czy zabawki, mogą być niebezpieczne dla zdrowia i życia, problem nabiera jeszcze większej wagi. To oczywiste, że podrabianie jakichkolwiek produktów wymaga dodatkowo produkowania opakowań, zatrudniania grafików, dystrybutorów itd., zatem jeden człowiek nie jest w stanie tego dokonać. Zajmują się tym mniej lub bardziej zorganizowane grupy przestępcze i właśnie w działania takich grup dyrektywa ma uderzyć w sposób szczególny. Rozwiązania proponowane w projekcie dyrektywy należy ocenić jako korzystne. Naruszenie praw własności intelektualnej jest przestępstwem i musi podlegać karze. Można natomiast spierać się o granice odpowiedzialności, a przede wszystkim o to, kto ma odpowiadać. Bezwzględnie powinni ponosić odpowiedzialność ci, którzy produkują i wprowadzają podrabiane towary do obrotu. Niedopuszczalnym natomiast byłoby karanie tych, którzy nabyli bądź korzystali z produktów czy usług, nie wiedząc o ich nielegalnym pochodzeniu. W propozycji Komisji nie dość jasno zostało zdefiniowane działanie umyślne w kontekście naruszeń praw własności intelektualnej i to należy poprawić. Reasumując, przyjęcie tekstu dyrektywy jest krokiem koniecznym, wypada tylko żałować, że nie stać nas dzisiaj na kolejne. Można przecież wyodrębnić grupy przestępstw, z którymi szczególnie trudno walczyć skutecznie w zglobalizowanym świecie, opierając się na dziesiątkach zróżnicowanych systemów prawnych. Uważam, że większa harmonizacja prawa karnego w Unii Europejskiej tę skuteczność zdecydowanie by poprawiła i przebieg dzisiejszej dyskusji to potwierdza."@et5
"Arvoisa puhemies, siitä huolimatta, mitä muut parlamentin jäsenet ovat sanoneet, direktiiviehdotus on vastaus yhä laajamittaisempaan immateriaaliomaisuuden varastamiseen. Tiedämme erinomaisen hyvin, että unionin nykyisessä lainsäädännössä ei säädetä yhteisön seuraamuslinjauksista tavaroiden laittoman valmistuksen ja väärentämisen torjumiseksi. Lisäksi eri jäsenvaltiossa käytössä olevien järjestelmien välillä on huomattavia eroja, kuten komission edustaja oikein totesi. On selvää, että tämä vaikeuttaa teollis- ja tekijänoikeuksien tehokasta suojelua, millä on puolestaan suora kielteinen vaikutus innovaatioihin tehtyjen investointien arvoon. Olen vakaasti sitä mieltä, että on olennaisen tärkeää vastustaa tätä toimintaa yhteisön tasolla. Jos otamme lisäksi huomioon sen, että täysin uusien tuotteiden, kuten lääkkeiden tai leikkikalujen väärentäminen voi olla hengen ja terveyden kannalta vaarallista, ongelma on sitäkin vakavampi. On selvää, että kaikenlaisten tuotteiden väärentäminen edellyttää myös pakkausten valmistamista ja monenlaisten henkilöiden, kuten graafikoiden ja jakelijoiden työpanosta. Yksi henkilö ei pysty hoitamaan tätä kaikkea, vaan siihen tarvitaan hyvin järjestäytyneitä rikollisjoukkioita. Tällä direktiivillä pyritään iskemään tätä toimintaa vastaan. Direktiiviehdotuksessa esitettyjä toimenpiteitä on pidettävä hyödyllisinä. Teollis- ja tekijänoikeuksien loukkaaminen on rikos, josta on rangaistava. Vastuun rajoista ja erityisesti siitä, keitä on pidettävä vastuullisina, on kuitenkin mahdollista kiistellä. Väärennettyjen tuotteiden valmistajia ja niiden markkinoille saattajia on ilman muuta rangaistava. Toisaalta ei voida hyväksyä niiden henkilöiden rankaisemista, jotka ovat ostaneet tai käyttäneet tavaroita tai palveluja olematta tietoisia niiden lainvastaisesta alkuperästä. Komission ehdotuksessa ei määritellä riittävän selvästi harkittua tekoa teollis- ja tekijänoikeuksien loukkaamisen yhteydessä, ja tämä asia olisi korjattava. Yhteenvetona voidaan sanoa, että tämän direktiivitekstin hyväksyminen on olennaisen tärkeää, ja voimme vain pahoitella sitä, ettemme pysty tänään ottamaan seuraavaa tärkeää askelta. Onhan näet mahdollista nimetä rikoslajeja, joita on erityisen vaikeaa torjua nykypäivän globaalissa maailmassa monien erilaisten oikeusjärjestysten pohjalta. Mielestäni Euroopan unionin rikosoikeuden suuremmalla yhdenmukaistamisella päästään vielä pitkälle tehokkuuden lisäämisessä, minkä tämänpäiväinen keskustelu vahvistaa."@fi7
"Monsieur le Président, malgré ce qu’ont dit d’autres députés de cette Assemblée, cette proposition de directive a été élaborée en réaction à la hausse incessante du nombre de vols de propriété intellectuelle. Nous savons pertinemment que la législation actuelle de l’Union ne définit pas de politique communautaire sur les sanctions destinées à lutter contre le piratage et la contrefaçon de marchandises. De plus, les systèmes des États membres présentent de grandes disparités, ainsi que la Commission l’a souligné à juste titre, qui entravent manifestement la protection de la propriété intellectuelle, ce qui entraîne un effet négatif immédiat sur la valeur de l’investissement dans l’innovation. J’ai la ferme conviction qu’il est fondamental de contrer ces pratiques au niveau communautaire. Si l’on prend également en considération le fait que la contrefaçon de produits totalement neufs tels que des médicaments ou des jouets peut mettre en danger la santé et la vie, le problème apparaît plus aigu encore. À l’évidence, la contrefaçon de produits de toute nature implique également la fabrication d’emballages et l’emploi d’une foule de personnes telles que des graphistes et des distributeurs. Une personne isolée ne peut gérer l’ensemble du processus. Des bandes criminelles bien organisées sont impliquées, et ce sont précisément leurs activités que la directive entend frapper durement. Les mesures suggérées dans la proposition de directive devraient être jugées bénéfiques. L’atteinte aux droits de propriété intellectuelle est une infraction qui doit être sanctionnée. Néanmoins, les limites de la responsabilité, et surtout les personnes qui doivent être tenues pour responsables, sont sujettes à débat. Les opérateurs qui fabriquent des marchandises de contrefaçon et les mettent sur le marché doivent naturellement être sanctionnés. D’un autre côté, il serait inadmissible de punir les personnes qui ont acheté ou utilisé des biens ou des services sans connaître leur origine illégale. La proposition de la Commission ne définit pas assez clairement l’action délibérée dans le contexte de l’atteinte aux droits de propriété intellectuelle, et cette lacune doit être comblée. En résumé, il est primordial d’adopter le texte de cette directive et l’on peut uniquement déplorer que nous ne soyons pas en mesure aujourd’hui de franchir l’étape essentielle supplémentaire. Après tout, on peut identifier une pléthore d’infractions qu’il est particulièrement difficile de combattre dans la société mondialisée actuelle, à la lumière de dizaines de régimes juridiques différents. Je pense qu’une plus grande harmonisation du droit pénal dans l’Union européenne améliorerait grandement son efficacité, ainsi qu’en atteste le débat de ce jour."@fr8
"Panie Przewodniczący! Otóż wbrew temu, co mówią niektórzy z kolegów na tej sali, propozycja dyrektywy powstała jako odpowiedź na narastający proceder kradzieży własności intelektualnej. Wiemy doskonale, że obecne prawo unijne nie przewiduje wspólnotowej polityki karania w walce przeciwko piractwu i podrabianiu towarów. Natomiast rozbieżności między systemami stosowanymi przez państwa członkowskie są zbyt duże, co słusznie zauważa Komisja. Utrudnia to w sposób oczywisty skuteczną ochronę własności intelektualnej, a to z kolei ma bezpośredni negatywny wpływ na wartość inwestycji w innowacje. Jestem przekonany, że przeciwdziałanie temu procederowi na poziomie wspólnotowym jest niezbędne. Jeśli prócz tego uświadomimy sobie, że podrabiane całkiem nowe produkty, jak m.in. leki czy zabawki, mogą być niebezpieczne dla zdrowia i życia, problem nabiera jeszcze większej wagi. To oczywiste, że podrabianie jakichkolwiek produktów wymaga dodatkowo produkowania opakowań, zatrudniania grafików, dystrybutorów itd., zatem jeden człowiek nie jest w stanie tego dokonać. Zajmują się tym mniej lub bardziej zorganizowane grupy przestępcze i właśnie w działania takich grup dyrektywa ma uderzyć w sposób szczególny. Rozwiązania proponowane w projekcie dyrektywy należy ocenić jako korzystne. Naruszenie praw własności intelektualnej jest przestępstwem i musi podlegać karze. Można natomiast spierać się o granice odpowiedzialności, a przede wszystkim o to, kto ma odpowiadać. Bezwzględnie powinni ponosić odpowiedzialność ci, którzy produkują i wprowadzają podrabiane towary do obrotu. Niedopuszczalnym natomiast byłoby karanie tych, którzy nabyli bądź korzystali z produktów czy usług, nie wiedząc o ich nielegalnym pochodzeniu. W propozycji Komisji nie dość jasno zostało zdefiniowane działanie umyślne w kontekście naruszeń praw własności intelektualnej i to należy poprawić. Reasumując, przyjęcie tekstu dyrektywy jest krokiem koniecznym, wypada tylko żałować, że nie stać nas dzisiaj na kolejne. Można przecież wyodrębnić grupy przestępstw, z którymi szczególnie trudno walczyć skutecznie w zglobalizowanym świecie, opierając się na dziesiątkach zróżnicowanych systemów prawnych. Uważam, że większa harmonizacja prawa karnego w Unii Europejskiej tę skuteczność zdecydowanie by poprawiła i przebieg dzisiejszej dyskusji to potwierdza."@hu11
"Signor Presidente, nonostante quanto è stato detto da altri deputati in quest’Aula, la proposta di direttiva si configura come reazione alla dilagante diffusione dei furti ai danni della proprietà intellettuale. Sappiamo perfettamente che la legislazione comunitaria in atto non prevede una politica UE sulle sanzioni atte a contrastare la pirateria e la contraffazione di prodotti. Inoltre sussistono differenze considerevoli tra i sistemi applicati dai diversi Stati membri, come la Commissione ha giustamente precisato. Tale situazione ostacola ovviamente una protezione efficace della proprietà intellettuale, il che a sua volta si ripercuote negativamente sul valore degli investimenti nell’innovazione. Credo fermamente che sia essenziale contrastare il fenomeno a livello comunitario. Se inoltre consideriamo che la contraffazione di prodotti totalmente nuovi, come farmaci o giocattoli, può essere pericolosa per la vita e per la salute, il problema si aggrava ulteriormente. Naturalmente la contraffazione dei vari prodotti implica anche la produzione della confezione e il coinvolgimento di una serie di persone come artisti grafici e distributori. E’ un’attività troppo grande da gestire per un’unica persona. Sono infatti implicati gruppi criminosi ben organizzati, ed è precisamente la loro attività che la direttiva punta a colpire duramente. Le misure presentate nella proposta di direttiva devono essere ritenute vantaggiose. La violazione dei diritti di proprietà intellettuale è un reato che va punito. Esiste però un margine di discussione circa i limiti della responsabilità, soprattutto su chi la detiene. Chi produce articoli contraffatti e li immette sul mercato deve sicuramente essere punito. D’altro canto, sarebbe inaccettabile punire gli acquirenti o coloro che usano tali merci o servizi senza essere a conoscenza della loro origine illegale. La proposta della Commissione non definisce in maniera sufficientemente chiara l’azione deliberata nel contesto della violazione dei diritti di proprietà intellettuale, e questo è un punto che va corretto. In sintesi, l’adozione del testo della direttiva è essenziale e possiamo rammaricarci solo perché oggi non possiamo compiere il prossimo fondamentale passo in avanti. Dopo tutto è possibile identificare categorie di reati che sono particolarmente difficili da contrastare nel mondo contemporaneo globalizzato, caratterizzato da decine di ordinamenti giuridici diversi. Credo che una maggiore armonizzazione del diritto penale nell’Unione europea contribuirà ampiamente a migliorarne l’efficacia, come conferma il dibattito di oggi."@it12
"Panie Przewodniczący! Otóż wbrew temu, co mówią niektórzy z kolegów na tej sali, propozycja dyrektywy powstała jako odpowiedź na narastający proceder kradzieży własności intelektualnej. Wiemy doskonale, że obecne prawo unijne nie przewiduje wspólnotowej polityki karania w walce przeciwko piractwu i podrabianiu towarów. Natomiast rozbieżności między systemami stosowanymi przez państwa członkowskie są zbyt duże, co słusznie zauważa Komisja. Utrudnia to w sposób oczywisty skuteczną ochronę własności intelektualnej, a to z kolei ma bezpośredni negatywny wpływ na wartość inwestycji w innowacje. Jestem przekonany, że przeciwdziałanie temu procederowi na poziomie wspólnotowym jest niezbędne. Jeśli prócz tego uświadomimy sobie, że podrabiane całkiem nowe produkty, jak m.in. leki czy zabawki, mogą być niebezpieczne dla zdrowia i życia, problem nabiera jeszcze większej wagi. To oczywiste, że podrabianie jakichkolwiek produktów wymaga dodatkowo produkowania opakowań, zatrudniania grafików, dystrybutorów itd., zatem jeden człowiek nie jest w stanie tego dokonać. Zajmują się tym mniej lub bardziej zorganizowane grupy przestępcze i właśnie w działania takich grup dyrektywa ma uderzyć w sposób szczególny. Rozwiązania proponowane w projekcie dyrektywy należy ocenić jako korzystne. Naruszenie praw własności intelektualnej jest przestępstwem i musi podlegać karze. Można natomiast spierać się o granice odpowiedzialności, a przede wszystkim o to, kto ma odpowiadać. Bezwzględnie powinni ponosić odpowiedzialność ci, którzy produkują i wprowadzają podrabiane towary do obrotu. Niedopuszczalnym natomiast byłoby karanie tych, którzy nabyli bądź korzystali z produktów czy usług, nie wiedząc o ich nielegalnym pochodzeniu. W propozycji Komisji nie dość jasno zostało zdefiniowane działanie umyślne w kontekście naruszeń praw własności intelektualnej i to należy poprawić. Reasumując, przyjęcie tekstu dyrektywy jest krokiem koniecznym, wypada tylko żałować, że nie stać nas dzisiaj na kolejne. Można przecież wyodrębnić grupy przestępstw, z którymi szczególnie trudno walczyć skutecznie w zglobalizowanym świecie, opierając się na dziesiątkach zróżnicowanych systemów prawnych. Uważam, że większa harmonizacja prawa karnego w Unii Europejskiej tę skuteczność zdecydowanie by poprawiła i przebieg dzisiejszej dyskusji to potwierdza."@lt14
"Panie Przewodniczący! Otóż wbrew temu, co mówią niektórzy z kolegów na tej sali, propozycja dyrektywy powstała jako odpowiedź na narastający proceder kradzieży własności intelektualnej. Wiemy doskonale, że obecne prawo unijne nie przewiduje wspólnotowej polityki karania w walce przeciwko piractwu i podrabianiu towarów. Natomiast rozbieżności między systemami stosowanymi przez państwa członkowskie są zbyt duże, co słusznie zauważa Komisja. Utrudnia to w sposób oczywisty skuteczną ochronę własności intelektualnej, a to z kolei ma bezpośredni negatywny wpływ na wartość inwestycji w innowacje. Jestem przekonany, że przeciwdziałanie temu procederowi na poziomie wspólnotowym jest niezbędne. Jeśli prócz tego uświadomimy sobie, że podrabiane całkiem nowe produkty, jak m.in. leki czy zabawki, mogą być niebezpieczne dla zdrowia i życia, problem nabiera jeszcze większej wagi. To oczywiste, że podrabianie jakichkolwiek produktów wymaga dodatkowo produkowania opakowań, zatrudniania grafików, dystrybutorów itd., zatem jeden człowiek nie jest w stanie tego dokonać. Zajmują się tym mniej lub bardziej zorganizowane grupy przestępcze i właśnie w działania takich grup dyrektywa ma uderzyć w sposób szczególny. Rozwiązania proponowane w projekcie dyrektywy należy ocenić jako korzystne. Naruszenie praw własności intelektualnej jest przestępstwem i musi podlegać karze. Można natomiast spierać się o granice odpowiedzialności, a przede wszystkim o to, kto ma odpowiadać. Bezwzględnie powinni ponosić odpowiedzialność ci, którzy produkują i wprowadzają podrabiane towary do obrotu. Niedopuszczalnym natomiast byłoby karanie tych, którzy nabyli bądź korzystali z produktów czy usług, nie wiedząc o ich nielegalnym pochodzeniu. W propozycji Komisji nie dość jasno zostało zdefiniowane działanie umyślne w kontekście naruszeń praw własności intelektualnej i to należy poprawić. Reasumując, przyjęcie tekstu dyrektywy jest krokiem koniecznym, wypada tylko żałować, że nie stać nas dzisiaj na kolejne. Można przecież wyodrębnić grupy przestępstw, z którymi szczególnie trudno walczyć skutecznie w zglobalizowanym świecie, opierając się na dziesiątkach zróżnicowanych systemów prawnych. Uważam, że większa harmonizacja prawa karnego w Unii Europejskiej tę skuteczność zdecydowanie by poprawiła i przebieg dzisiejszej dyskusji to potwierdza."@lv13
"Panie Przewodniczący! Otóż wbrew temu, co mówią niektórzy z kolegów na tej sali, propozycja dyrektywy powstała jako odpowiedź na narastający proceder kradzieży własności intelektualnej. Wiemy doskonale, że obecne prawo unijne nie przewiduje wspólnotowej polityki karania w walce przeciwko piractwu i podrabianiu towarów. Natomiast rozbieżności między systemami stosowanymi przez państwa członkowskie są zbyt duże, co słusznie zauważa Komisja. Utrudnia to w sposób oczywisty skuteczną ochronę własności intelektualnej, a to z kolei ma bezpośredni negatywny wpływ na wartość inwestycji w innowacje. Jestem przekonany, że przeciwdziałanie temu procederowi na poziomie wspólnotowym jest niezbędne. Jeśli prócz tego uświadomimy sobie, że podrabiane całkiem nowe produkty, jak m.in. leki czy zabawki, mogą być niebezpieczne dla zdrowia i życia, problem nabiera jeszcze większej wagi. To oczywiste, że podrabianie jakichkolwiek produktów wymaga dodatkowo produkowania opakowań, zatrudniania grafików, dystrybutorów itd., zatem jeden człowiek nie jest w stanie tego dokonać. Zajmują się tym mniej lub bardziej zorganizowane grupy przestępcze i właśnie w działania takich grup dyrektywa ma uderzyć w sposób szczególny. Rozwiązania proponowane w projekcie dyrektywy należy ocenić jako korzystne. Naruszenie praw własności intelektualnej jest przestępstwem i musi podlegać karze. Można natomiast spierać się o granice odpowiedzialności, a przede wszystkim o to, kto ma odpowiadać. Bezwzględnie powinni ponosić odpowiedzialność ci, którzy produkują i wprowadzają podrabiane towary do obrotu. Niedopuszczalnym natomiast byłoby karanie tych, którzy nabyli bądź korzystali z produktów czy usług, nie wiedząc o ich nielegalnym pochodzeniu. W propozycji Komisji nie dość jasno zostało zdefiniowane działanie umyślne w kontekście naruszeń praw własności intelektualnej i to należy poprawić. Reasumując, przyjęcie tekstu dyrektywy jest krokiem koniecznym, wypada tylko żałować, że nie stać nas dzisiaj na kolejne. Można przecież wyodrębnić grupy przestępstw, z którymi szczególnie trudno walczyć skutecznie w zglobalizowanym świecie, opierając się na dziesiątkach zróżnicowanych systemów prawnych. Uważam, że większa harmonizacja prawa karnego w Unii Europejskiej tę skuteczność zdecydowanie by poprawiła i przebieg dzisiejszej dyskusji to potwierdza."@mt15
"Mijnheer de Voorzitter, in tegenstelling tot wat sommige afgevaardigden in dit Huis beweren, is de voorgestelde richtlijn tot stand gekomen om het hoofd te kunnen bieden aan de wijdverbreide diefstal van intellectuele eigendom. We weten allemaal erg goed dat de huidige communautaire wetgeving niet voorziet in een gemeenschappelijk strafbeleid om piraterij en namaakartikelen te bestrijden. Daarenboven zijn er, zoals de Commissie terecht heeft opgemerkt, belangrijke verschillen tussen de systemen die door de afzonderlijke lidstaten worden toegepast. Het spreekt vanzelf dat dit de doeltreffende bescherming van intellectuele eigendom bemoeilijkt, wat op zijn beurt een directe negatieve invloed heeft op de waarde van de investeringen in innovatie. Ik ben er rotsvast van overtuigd dat het van fundamenteel belang is om deze praktijken op communautair niveau te bestrijden. Als we daarenboven in aanmerking nemen dat het namaken van volledig nieuwe producten, zoals geneesmiddelen of speelgoed, ook een gevaar kan betekenen voor leven en gezondheid, wordt het probleem nog veel ernstiger. Het spreekt voor zich dat het namaken van om het even welk product gepaard gaat met het produceren van verpakkingen en het in dienst nemen van personeel als grafici en verdelers. Er komt veel meer bij kijken dan één enkele persoon kan afhandelen. Dit is het werk van goed georganiseerde misdaadbendes. Het zijn juist de activiteiten van dit soort groeperingen die de richtlijn onderuit wil halen. Naar mijn mening zijn de in de ontwerprichtlijn voorgestelde maatregelen nuttig. Elke inbreuk op intellectuele-eigendomsrechten is een misdaad die bestraft moet worden. Er is uiteraard ruimte om te debatteren over de grenzen van de verantwoordelijkheid en vooral over wie verantwoordelijk moet worden gesteld. Zij die namaakartikelen produceren en ze op de markt brengen, moeten in elk geval gestraft worden. Het zou daarentegen onaanvaardbaar zijn om personen te straffen die de producten of diensten gekocht of gebruikt hebben zonder dat ze zich bewust waren van hun illegale oorsprong. Het opzettelijk handelen in het kader van inbreuken op intellectuele-eigendomsrechten wordt in het voorstel van de Commissie niet duidelijk genoeg gedefinieerd. Dat aspect moet verbeterd worden. Kortom, de goedkeuring van de tekst van deze richtlijn is van cruciaal belang. We kunnen alleen maar betreuren dat we vandaag niet in staat zijn om nog een belangrijke stap verder te gaan. Het is nochtans mogelijk om de soorten misdaden te identificeren, die in de huidige geglobaliseerde wereld bijzonder moeilijk op een efficiënte manier te bestrijden zijn, zeker op basis van een heleboel verschillende rechtssystemen. Ik ben van mening dat een grotere harmonisatie van het strafrecht in de Europese Unie ons een heel eind op weg zou helpen om deze effectiviteit te verbeteren. Het debat van vandaag bevestigt overigens die stelling."@nl3
"Senhor Presidente, apesar do que foi dito por outros deputados desta Câmara, a directiva proposta surgiu como resposta ao cada vez mais disseminado roubo de propriedade intelectual. Sabemos muito bem que a actual legislação da União não prevê uma política comunitária baseada em sanções que combatam a pirataria e a contrafacção de bens. Além disso, como bem referiu a Comissão, existem diferenças consideráveis entre os sistemas aplicados pelos diversos Estados-Membros. Obviamente, isso constitui um obstáculo a uma protecção eficaz da propriedade intelectual, o que, por sua vez, tem um efeito directo negativo sobre o valor do investimento na inovação. Estou firmemente convicto de que é essencial obstar a estas práticas ao nível comunitário. Se tivermos também em conta que a contrafacção de produtos completamente novos, tais como medicamentos ou brinquedos, pode ser perigosa para a vida e a saúde, o problema torna-se ainda mais grave. É um dado adquirido que a contrafacção, seja de que produtos for, passa igualmente pela produção de embalagens e pelo recurso a indivíduos como artistas gráficos e distribuidores. Uma só pessoa não dá conta do recado. Assim, a contrafacção envolve bandos criminosos bem organizados e é precisamente a actividade destes que a directiva pretende atingir. As medidas apresentadas na directiva proposta devem ser tidas como benéficas. A violação dos direitos de propriedade intelectual é um crime que tem de ser punido. Importa, todavia, discutir os limites de responsabilidade e, nomeadamente, quem deve ser responsabilizado. Quem produz bens contrafeitos e os coloca no mercado tem seguramente de ser punido. Por outro lado, seria inaceitável punir quem adquiriu ou utilizou bens ou serviços sem fazer ideia da origem ilícita dos mesmos. A proposta da Comissão não define de forma suficientemente clara a acção deliberada no contexto da violação dos direitos de propriedade intelectual. Este aspecto deve ser corrigido. Em suma, a adopção do texto desta directiva é essencial, e só temos a lamentar o facto de não estarmos em condições de dar o próximo e crucial passo em frente. Afinal, é possível identificar grupos de crimes particularmente difíceis de combater no mundo globalizado dos nossos dias, devido a uma profusão de sistemas jurídicos diferentes. Creio que a maior harmonização do direito penal na União Europeia, no sentido de um aumento da eficácia, terá ainda um longo caminho a percorrer, como bem atesta o debate de hoje."@pt17
"Panie Przewodniczący! Otóż wbrew temu, co mówią niektórzy z kolegów na tej sali, propozycja dyrektywy powstała jako odpowiedź na narastający proceder kradzieży własności intelektualnej. Wiemy doskonale, że obecne prawo unijne nie przewiduje wspólnotowej polityki karania w walce przeciwko piractwu i podrabianiu towarów. Natomiast rozbieżności między systemami stosowanymi przez państwa członkowskie są zbyt duże, co słusznie zauważa Komisja. Utrudnia to w sposób oczywisty skuteczną ochronę własności intelektualnej, a to z kolei ma bezpośredni negatywny wpływ na wartość inwestycji w innowacje. Jestem przekonany, że przeciwdziałanie temu procederowi na poziomie wspólnotowym jest niezbędne. Jeśli prócz tego uświadomimy sobie, że podrabiane całkiem nowe produkty, jak m.in. leki czy zabawki, mogą być niebezpieczne dla zdrowia i życia, problem nabiera jeszcze większej wagi. To oczywiste, że podrabianie jakichkolwiek produktów wymaga dodatkowo produkowania opakowań, zatrudniania grafików, dystrybutorów itd., zatem jeden człowiek nie jest w stanie tego dokonać. Zajmują się tym mniej lub bardziej zorganizowane grupy przestępcze i właśnie w działania takich grup dyrektywa ma uderzyć w sposób szczególny. Rozwiązania proponowane w projekcie dyrektywy należy ocenić jako korzystne. Naruszenie praw własności intelektualnej jest przestępstwem i musi podlegać karze. Można natomiast spierać się o granice odpowiedzialności, a przede wszystkim o to, kto ma odpowiadać. Bezwzględnie powinni ponosić odpowiedzialność ci, którzy produkują i wprowadzają podrabiane towary do obrotu. Niedopuszczalnym natomiast byłoby karanie tych, którzy nabyli bądź korzystali z produktów czy usług, nie wiedząc o ich nielegalnym pochodzeniu. W propozycji Komisji nie dość jasno zostało zdefiniowane działanie umyślne w kontekście naruszeń praw własności intelektualnej i to należy poprawić. Reasumując, przyjęcie tekstu dyrektywy jest krokiem koniecznym, wypada tylko żałować, że nie stać nas dzisiaj na kolejne. Można przecież wyodrębnić grupy przestępstw, z którymi szczególnie trudno walczyć skutecznie w zglobalizowanym świecie, opierając się na dziesiątkach zróżnicowanych systemów prawnych. Uważam, że większa harmonizacja prawa karnego w Unii Europejskiej tę skuteczność zdecydowanie by poprawiła i przebieg dzisiejszej dyskusji to potwierdza."@ro18
"Panie Przewodniczący! Otóż wbrew temu, co mówią niektórzy z kolegów na tej sali, propozycja dyrektywy powstała jako odpowiedź na narastający proceder kradzieży własności intelektualnej. Wiemy doskonale, że obecne prawo unijne nie przewiduje wspólnotowej polityki karania w walce przeciwko piractwu i podrabianiu towarów. Natomiast rozbieżności między systemami stosowanymi przez państwa członkowskie są zbyt duże, co słusznie zauważa Komisja. Utrudnia to w sposób oczywisty skuteczną ochronę własności intelektualnej, a to z kolei ma bezpośredni negatywny wpływ na wartość inwestycji w innowacje. Jestem przekonany, że przeciwdziałanie temu procederowi na poziomie wspólnotowym jest niezbędne. Jeśli prócz tego uświadomimy sobie, że podrabiane całkiem nowe produkty, jak m.in. leki czy zabawki, mogą być niebezpieczne dla zdrowia i życia, problem nabiera jeszcze większej wagi. To oczywiste, że podrabianie jakichkolwiek produktów wymaga dodatkowo produkowania opakowań, zatrudniania grafików, dystrybutorów itd., zatem jeden człowiek nie jest w stanie tego dokonać. Zajmują się tym mniej lub bardziej zorganizowane grupy przestępcze i właśnie w działania takich grup dyrektywa ma uderzyć w sposób szczególny. Rozwiązania proponowane w projekcie dyrektywy należy ocenić jako korzystne. Naruszenie praw własności intelektualnej jest przestępstwem i musi podlegać karze. Można natomiast spierać się o granice odpowiedzialności, a przede wszystkim o to, kto ma odpowiadać. Bezwzględnie powinni ponosić odpowiedzialność ci, którzy produkują i wprowadzają podrabiane towary do obrotu. Niedopuszczalnym natomiast byłoby karanie tych, którzy nabyli bądź korzystali z produktów czy usług, nie wiedząc o ich nielegalnym pochodzeniu. W propozycji Komisji nie dość jasno zostało zdefiniowane działanie umyślne w kontekście naruszeń praw własności intelektualnej i to należy poprawić. Reasumując, przyjęcie tekstu dyrektywy jest krokiem koniecznym, wypada tylko żałować, że nie stać nas dzisiaj na kolejne. Można przecież wyodrębnić grupy przestępstw, z którymi szczególnie trudno walczyć skutecznie w zglobalizowanym świecie, opierając się na dziesiątkach zróżnicowanych systemów prawnych. Uważam, że większa harmonizacja prawa karnego w Unii Europejskiej tę skuteczność zdecydowanie by poprawiła i przebieg dzisiejszej dyskusji to potwierdza."@sk19
"Panie Przewodniczący! Otóż wbrew temu, co mówią niektórzy z kolegów na tej sali, propozycja dyrektywy powstała jako odpowiedź na narastający proceder kradzieży własności intelektualnej. Wiemy doskonale, że obecne prawo unijne nie przewiduje wspólnotowej polityki karania w walce przeciwko piractwu i podrabianiu towarów. Natomiast rozbieżności między systemami stosowanymi przez państwa członkowskie są zbyt duże, co słusznie zauważa Komisja. Utrudnia to w sposób oczywisty skuteczną ochronę własności intelektualnej, a to z kolei ma bezpośredni negatywny wpływ na wartość inwestycji w innowacje. Jestem przekonany, że przeciwdziałanie temu procederowi na poziomie wspólnotowym jest niezbędne. Jeśli prócz tego uświadomimy sobie, że podrabiane całkiem nowe produkty, jak m.in. leki czy zabawki, mogą być niebezpieczne dla zdrowia i życia, problem nabiera jeszcze większej wagi. To oczywiste, że podrabianie jakichkolwiek produktów wymaga dodatkowo produkowania opakowań, zatrudniania grafików, dystrybutorów itd., zatem jeden człowiek nie jest w stanie tego dokonać. Zajmują się tym mniej lub bardziej zorganizowane grupy przestępcze i właśnie w działania takich grup dyrektywa ma uderzyć w sposób szczególny. Rozwiązania proponowane w projekcie dyrektywy należy ocenić jako korzystne. Naruszenie praw własności intelektualnej jest przestępstwem i musi podlegać karze. Można natomiast spierać się o granice odpowiedzialności, a przede wszystkim o to, kto ma odpowiadać. Bezwzględnie powinni ponosić odpowiedzialność ci, którzy produkują i wprowadzają podrabiane towary do obrotu. Niedopuszczalnym natomiast byłoby karanie tych, którzy nabyli bądź korzystali z produktów czy usług, nie wiedząc o ich nielegalnym pochodzeniu. W propozycji Komisji nie dość jasno zostało zdefiniowane działanie umyślne w kontekście naruszeń praw własności intelektualnej i to należy poprawić. Reasumując, przyjęcie tekstu dyrektywy jest krokiem koniecznym, wypada tylko żałować, że nie stać nas dzisiaj na kolejne. Można przecież wyodrębnić grupy przestępstw, z którymi szczególnie trudno walczyć skutecznie w zglobalizowanym świecie, opierając się na dziesiątkach zróżnicowanych systemów prawnych. Uważam, że większa harmonizacja prawa karnego w Unii Europejskiej tę skuteczność zdecydowanie by poprawiła i przebieg dzisiejszej dyskusji to potwierdza."@sl20
"Herr talman! Trots uttalandena av andra parlamentsledamöter här i kammaren, kom förslaget till direktiv till som ett svar på den alltmer utbredda stölden av immateriella rättigheter. Vi vet mycket väl att den nuvarande gemenskapslagstiftningen inte omfattar en gemenskapspolitik för påföljder för att bekämpa pirattillverkning och förfalskning av varor. Dessutom finns det avsevärda skillnader mellan medlemsstaternas olika gällande system, vilket kommissionen med rätta påpekat. Detta hindrar uppenbarligen ett effektivt skydd av immateriella rättigheter, vilket i sin tur inverkar negativt på värdet hos investeringarna i innovationer. Jag är fast övertygad om att det är nödvändigt att bekämpa dessa metoder på gemenskapsnivå. Om vi även beaktar att förfalskning av helt nya produkter som läkemedel eller leksaker kan äventyra människors liv eller hälsa blir problemet ännu allvarligare. Det är tydligt att förfalskning av alla slags produkter också inbegriper paketering och sysselsätter en rad personer som till exempel grafiska formgivare och distributörer. Detta är alldeles för mycket för en person att hantera. Välorganiserade kriminella grupper är inblandade, och det är just deras verksamhet som man med direktivet vill slå hårt ned på. Åtgärderna i förslaget till direktiv bör betraktas som användbara. Intrång i immateriella rättigheter är ett brott som måste straffas. Vi bör dock diskutera ansvarets begränsning, och särskilt vem som ska hållas ansvarig. De som tillverkar falska varor och säljer dem på marknaden måste absolut straffas. Å andra sidan vore det oacceptabelt att straffa de som köpt eller använt varor eller tjänster utan att veta att de varit olagliga. I kommissionens förslag definieras inte medvetna handlingar inom ramen för intrång i immateriella rättigheter tillräckligt tydligt, och det borde korrigeras. Sammanfattningsvis är det avgörande att detta direktiv antas, och vi ångrar bara att vi inte redan i dag kan ta nästa avgörande steg framåt. Det är trots allt möjligt att identifiera kriminella grupper som är särskilt svåra att bekämpa i dagens globaliserade värld, eftersom det finns ett dussintals olika rättssystem. Jag anser att en ökad harmonisering av straffrätten inom Europeiska unionen skulle räcka långt för att öka effektiviteten, vilket bekräftas av dagens debatt."@sv22
lpv:unclassifiedMetadata
"Tadeusz Zwiefka (PPE-DE ). –"18,5,20,15,1,19,14,16,11,11,13

Named graphs describing this resource:

1http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Czech.ttl.gz
2http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Danish.ttl.gz
3http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Dutch.ttl.gz
4http://purl.org/linkedpolitics/rdf/English.ttl.gz
5http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Estonian.ttl.gz
6http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Events_and_structure.ttl.gz
7http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Finnish.ttl.gz
8http://purl.org/linkedpolitics/rdf/French.ttl.gz
9http://purl.org/linkedpolitics/rdf/German.ttl.gz
10http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Greek.ttl.gz
11http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Hungarian.ttl.gz
12http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Italian.ttl.gz
13http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Latvian.ttl.gz
14http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Lithuanian.ttl.gz
15http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Maltese.ttl.gz
16http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Polish.ttl.gz
17http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Portuguese.ttl.gz
18http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Romanian.ttl.gz
19http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Slovak.ttl.gz
20http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Slovenian.ttl.gz
21http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Spanish.ttl.gz
22http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Swedish.ttl.gz
23http://purl.org/linkedpolitics/rdf/spokenAs.ttl.gz

The resource appears as object in 2 triples

Context graph