Local view for "http://purl.org/linkedpolitics/eu/plenary/2006-10-24-Speech-2-038"

PredicateValue (sorted: default)
rdf:type
dcterms:Date
dcterms:Is Part Of
dcterms:Language
lpv:document identification number
"en.20061024.5.2-038"6
lpv:hasSubsequent
lpv:speaker
lpv:spoken text
"Κυρία Πρόεδρε, έχω ακούσει όλους τους προλαλήσαντες και θέλω να ευχαριστήσω και εγώ, με τη σειρά μου, τους συντάκτες του ψηφίσματος αλλά και εκείνους που δουλεύουν τόσο εντατικά για την καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού. Εγώ θα σταθώ στις ανισότητες, κύριε Επίτροπε, και στη θεραπεία. Είναι γνωστό ότι στις δέκα νέες χώρες μέλη το ποσοστό της θνησιμότητας είναι αυξημένο, αλλά και ότι τα προγράμματα έγκαιρης ανίχνευσης είναι πολύ «νηπιακά», θα έλεγα. Και αυτό δεν εξαιρεί ούτε τη δική μου χώρα, η οποία, όπως ίσως ξέρετε, έχει πιλοτικό και όχι εθνικό πρόγραμμα. Είναι κρίμα, κύριε Επίτροπε, να εναπόκειται στην τύχη, σε ποια χώρα θα αρρωστήσει κανείς με καρκίνο του μαστού καθώς και σε ποιά χώρα και σε ποιό νοσοκομείο θα θεραπευθεί. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν εμπεδώνονται εύκολα οι κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη, πρώτον, ποιοτικού μαστογραφικού ελέγχου, και, δεύτερον, εξειδικευμένων χώρων θεραπείας –κλινικών μαστού–με εξειδικευμένες νοσηλεύτριες. Φυσικά δεν θα παραλείψω να αναφέρω εδώ αυτό που είπε και ο John Bowis προηγουμένως, ότι δηλαδή και οι άντρες προσβάλλονται από καρκίνο του μαστού και δεν πρέπει πάντα να αναφερόμαστε αποκλειστικά και μόνο στις γυναίκες. Και μια και συζητούμε σήμερα για τον καρκίνο του μαστού μέσα από αυτή την ωραία πρωτοβουλία, θα ήθελα να τονίσω ότι οι άλλοι καρκίνοι, κύριε Επίτροπε, δεν είναι φτωχοί συγγενείς. Υπάρχουν και άλλοι καρκίνοι στους οποίους, ακριβώς με τις ίδιες κατευθυντήριες γραμμές μπορούμε να μειώσουμε και την επίπτωση και τη θνησιμότητα. Εκείνο που χρειάζεται είναι μια στρατηγική για τον καρκίνο στο σύνολό του, που θα συντονίζει και τα 25 κράτη μέλη, όπως επίσης να σταματήσουμε πια να «πιπιλούμε» την καραμέλα της επικουρικότητας με αποτέλεσμα να μην δίνονται κεφάλαια από τα διαρθρωτικά ταμεία προκειμένου να αναπτυχθούν αυτά τα προγράμματα. Σας παρακαλώ πολύ να τα δείτε αυτά τα θέματα."@el10
lpv:spokenAs
lpv:translated text
"Κυρία Πρόεδρε, έχω ακούσει όλους τους προλαλήσαντες και θέλω να ευχαριστήσω και εγώ, με τη σειρά μου, τους συντάκτες του ψηφίσματος αλλά και εκείνους που δουλεύουν τόσο εντατικά για την καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού. Εγώ θα σταθώ στις ανισότητες, κύριε Επίτροπε, και στη θεραπεία. Είναι γνωστό ότι στις δέκα νέες χώρες μέλη το ποσοστό της θνησιμότητας είναι αυξημένο, αλλά και ότι τα προγράμματα έγκαιρης ανίχνευσης είναι πολύ "νηπιακά", θα έλεγα. Και αυτό δεν εξαιρεί ούτε τη δική μου χώρα, η οποία, όπως ίσως ξέρετε, έχει πιλοτικό και όχι εθνικό πρόγραμμα. Είναι κρίμα, κύριε Επίτροπε, να εναπόκειται στην τύχη, σε ποια χώρα θα αρρωστήσει κανείς με καρκίνο του μαστού καθώς και σε ποιά χώρα και σε ποιό νοσοκομείο θα θεραπευθεί. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν εμπεδώνονται εύκολα οι κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη, πρώτον, ποιοτικού μαστογραφικού ελέγχου, και, δεύτερον, εξειδικευμένων χώρων θεραπείας -κλινικών μαστού-με εξειδικευμένες νοσηλεύτριες. Φυσικά δεν θα παραλείψω να αναφέρω εδώ αυτό που είπε και ο John Bowis προηγουμένως, ότι δηλαδή και οι άντρες προσβάλλονται από καρκίνο του μαστού και δεν πρέπει πάντα να αναφερόμαστε αποκλειστικά και μόνο στις γυναίκες. Και μια και συζητούμε σήμερα για τον καρκίνο του μαστού μέσα από αυτή την ωραία πρωτοβουλία, θα ήθελα να τονίσω ότι οι άλλοι καρκίνοι, κύριε Επίτροπε, δεν είναι φτωχοί συγγενείς. Υπάρχουν και άλλοι καρκίνοι στους οποίους, ακριβώς με τις ίδιες κατευθυντήριες γραμμές μπορούμε να μειώσουμε και την επίπτωση και τη θνησιμότητα. Εκείνο που χρειάζεται είναι μια στρατηγική για τον καρκίνο στο σύνολό του, που θα συντονίζει και τα 25 κράτη μέλη, όπως επίσης να σταματήσουμε πια να "πιπιλούμε" την καραμέλα της επικουρικότητας με αποτέλεσμα να μην δίνονται κεφάλαια από τα διαρθρωτικά ταμεία προκειμένου να αναπτυχθούν αυτά τα προγράμματα. Σας παρακαλώ πολύ να τα δείτε αυτά τα θέματα."@cs1
"Fru formand! Jeg har lyttet til alle de foregående talere og vil også gerne takke beslutningsforslagets ophavsmænd og alle, der har arbejdet så intenst i kampen mod brystkræft. Hr. kommissær! Jeg vil gerne tale om skævhederne og om behandling. Som bekendt er dødeligheden større i de 10 nye medlemslande, men programmerne for tidlig påvisning er også på "kuvøsestadiet", om jeg så må sige. Dette gælder også mit eget land, der, som De måske ved, ikke har noget nationalt program, men kun et pilotprogram. Det er en skam, at det er et spørgsmål om held, hvilket land man befinder sig i, når man får brystkræft, og i hvilket land og på hvilket hospital man bliver behandlet. Det skyldes, at der er problemer med at gennemføre retningslinjerne for dels udvikling af en mammografi af god kvalitet dels af lande med specialbehandling på brystklinikker med specialiseret sundhedspersonale. Jeg skal naturligvis ikke undlade at nævne, som John Bowis også var inde på tidligere, at mænd også kan få brystkræft, og at vi ikke kun skal tale om kvinder. Og nu hvor vi taler om brystkræft i forbindelse med dette fine initiativ, vil jeg gerne gøre opmærksom på, hr. kommissær, at de øvrige kræftformer heller ikke bør negligeres. Der er også andre kræftformer, hvor vi med de samme retningslinjer kan reducere både følgerne og dødeligheden. Det, der skal til, er en strategi for kræft i det hele taget, som samordner alle 25 medlemsstater, og at vi holder op med at bruge subsidiaritetsprincippet som sutteklud med det resultat, at der ikke ydes midler fra strukturfondene til udvikling af disse programmer. Jeg vil stærkt opfordre Dem til at tage disse spørgsmål op."@da2
"Frau Präsidentin! Ich habe allen meinen Vorrednern zugehört, und nun möchte auch ich den Verfassern der Entschließung und denjenigen danken, die sich so intensiv mit der Bekämpfung von Brustkrebs beschäftigen. Herr Kommissar, ich möchte mich zu den Ungleichheiten und zur Behandlung äußern. Wie Sie wissen, ist die Mortalitätsrate in den zehn neuen Mitgliedstaaten höher und die Screening-Programme stecken dort noch in den Kinderschuhen. Da nehme ich mein Heimatland nicht aus, das, wie Sie vielleicht wissen, eher ein Pilot- als ein nationales Programm durchführt. Herr Kommissar, es ist beklagenswert, das Land, in dem jemand an Brustkrebs erkranken könnte und das Land und das Krankenhaus, in dem die Behandlung erfolgen würde, ihrem Schicksal zu überlassen. Der Grund dafür ist, dass die Leitlinien erstens zur Entwicklung hochwertiger Mammographien und zweitens von Ländern mit speziellen Fachkliniken – Brustzentren – mit speziell ausgebildeten Krankenschwestern – nicht leicht zu vereinigen sind. Ich möchte nicht unerwähnt lassen, was auch John Bowis vorhin gesagt hat, dass nämlich auch Männer Brustkrebs bekommen und wir nicht immer einzig und allein von den Frauen sprechen sollten. Da wir im Rahmen dieser hervorragenden Initiative heute hier das Thema Brustkrebs diskutieren, möchte ich feststellen, Herr Kommissar, dass andere Krebsarten ebenso viel Beachtung verdienen. Es gibt andere Krebsarten, bei denen wir mit genau denselben Leitlinien die Rezidiv- und Mortalitätsrate senken können. Was wir brauchen, ist eine Strategie für Krebs als Erkrankung insgesamt, die alle 25 Mitgliedstaaten koordiniert. Wir müssen aufhören, uns an die Subsidiarität zu klammern, denn das hat zur Folge, dass kein Geld aus den Strukturfonds bereitgestellt wird, um diese Programme zu entwickeln. Ich bitte Sie eindringlich, diese Fragen bitte zu prüfen."@de9
"Madam President, I have listened to all the previous speakers and I too wish to take my turn in thanking the authors of the resolution and those who have worked so intensively to combat breast cancer. I shall comment, Commissioner, on the inequalities and on treatment. As you know, the mortality rate is higher in the ten new Member States and screening programmes are very 'kindergarten', to coin a phrase. I include my own country in this which, as you may know, has a pilot rather than a national programme. It is a pity, Commissioner, to leave the country where someone will fall ill with breast cancer and the country and hospital in which they will be treated to luck. This is due to the fact that the guidelines on the development, firstly, of quality mammograms and, secondly, of countries with specialist treatment centres – breast clinics – with specialist nurses, are not easy to consolidate. I shall not, of course, omit to refer here to what John Bowis also said earlier: that men also get breast cancer and that we should not always refer solely and exclusively to women. As we are debating breast cancer today through this fine initiative, I should like to point out that other forms of cancer, Commissioner, are not poor relations. There are other forms of cancer where, with precisely the same guidelines, we can reduce the repercussions and the mortality rate. What we need is a strategy for cancer as a whole, which coordinates all 25 Member States, and to stop sucking on the sweetie of subsidiarity, with the result that no money is granted from the Structural Funds in order to develop these programmes. I beg you to please examine these issues."@en4
"Señora Presidenta, he escuchado a los oradores anteriores, y yo también quiero dar las gracias a los autores de la resolución y a los que han trabajado de manera tan intensa para combatir el cáncer de mama. Señor Comisario, quiero comentar las desigualdades y el tratamiento. Como saben, la tasa de mortalidad es más alta en los diez nuevos Estados miembros, y los programas de cribado están todavía en la «guardería», si me permiten acuñar una expresión. Aquí incluyo a mi país, que, como quizás sepan, tiene un programa piloto en lugar de un programa nacional. Señor Comisario, es una pena dejar que el azar decida en qué país alguien enfermará de cáncer y en qué país y hospital será tratado. Se debe al hecho de que las directrices sobre el desarrollo de mamografías de calidad, en primer lugar, y de países con centros de tratamiento especializados –clínicas mamarias– con enfermeras especializadas, en segundo lugar, no son fáciles de consolidar. Evidentemente, a este respecto no voy a dejar de referirme a lo que John Bowis ha mencionado anteriormente: que los hombres también sufren cáncer de mama, y que no siempre deberíamos referirnos única y exclusivamente a las mujeres. Puesto que hoy estamos debatiendo el cáncer de mama gracias a esta excelente iniciativa, quisiera señalar, señor Comisario, que otros tipos de cáncer no son los parientes pobres. Existen otros tipos de cáncer en los que, precisamente con las mismas directrices, podemos reducir las repercusiones y la tasa de mortalidad. Lo que necesitamos es una estrategia generalizada para el cáncer que coordine a los 25 Estados miembros, y dejar de chupar la golosina de la subsidiariedad, con la consecuencia de no conceder dinero de los Fondos Estructurales a fin de desarrollar estos programas. Le ruego que estudie estas cuestiones."@es20
"Κυρία Πρόεδρε, έχω ακούσει όλους τους προλαλήσαντες και θέλω να ευχαριστήσω και εγώ, με τη σειρά μου, τους συντάκτες του ψηφίσματος αλλά και εκείνους που δουλεύουν τόσο εντατικά για την καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού. Εγώ θα σταθώ στις ανισότητες, κύριε Επίτροπε, και στη θεραπεία. Είναι γνωστό ότι στις δέκα νέες χώρες μέλη το ποσοστό της θνησιμότητας είναι αυξημένο, αλλά και ότι τα προγράμματα έγκαιρης ανίχνευσης είναι πολύ "νηπιακά", θα έλεγα. Και αυτό δεν εξαιρεί ούτε τη δική μου χώρα, η οποία, όπως ίσως ξέρετε, έχει πιλοτικό και όχι εθνικό πρόγραμμα. Είναι κρίμα, κύριε Επίτροπε, να εναπόκειται στην τύχη, σε ποια χώρα θα αρρωστήσει κανείς με καρκίνο του μαστού καθώς και σε ποιά χώρα και σε ποιό νοσοκομείο θα θεραπευθεί. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν εμπεδώνονται εύκολα οι κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη, πρώτον, ποιοτικού μαστογραφικού ελέγχου, και, δεύτερον, εξειδικευμένων χώρων θεραπείας -κλινικών μαστού-με εξειδικευμένες νοσηλεύτριες. Φυσικά δεν θα παραλείψω να αναφέρω εδώ αυτό που είπε και ο John Bowis προηγουμένως, ότι δηλαδή και οι άντρες προσβάλλονται από καρκίνο του μαστού και δεν πρέπει πάντα να αναφερόμαστε αποκλειστικά και μόνο στις γυναίκες. Και μια και συζητούμε σήμερα για τον καρκίνο του μαστού μέσα από αυτή την ωραία πρωτοβουλία, θα ήθελα να τονίσω ότι οι άλλοι καρκίνοι, κύριε Επίτροπε, δεν είναι φτωχοί συγγενείς. Υπάρχουν και άλλοι καρκίνοι στους οποίους, ακριβώς με τις ίδιες κατευθυντήριες γραμμές μπορούμε να μειώσουμε και την επίπτωση και τη θνησιμότητα. Εκείνο που χρειάζεται είναι μια στρατηγική για τον καρκίνο στο σύνολό του, που θα συντονίζει και τα 25 κράτη μέλη, όπως επίσης να σταματήσουμε πια να "πιπιλούμε" την καραμέλα της επικουρικότητας με αποτέλεσμα να μην δίνονται κεφάλαια από τα διαρθρωτικά ταμεία προκειμένου να αναπτυχθούν αυτά τα προγράμματα. Σας παρακαλώ πολύ να τα δείτε αυτά τα θέματα."@et5
"Arvoisa puhemies, kuunneltuani kaikkia edellisiä puhujia haluan itsekin vuorostani kiittää päätöslauselman laatijoita ja niitä, jotka ovat väsymättä työskennelleet rintasyövän torjunnan hyväksi. Arvoisa komission jäsen, käsittelen eriarvoisuutta ja hoitoja. Kuten tiedätte, kuolleisuus on korkeampi kymmenessä uudessa jäsenvaltiossa ja seulontaohjelmat ovat niin sanoakseni aivan lapsenkengissään. Luen tähän joukkoon myös kotimaani, jolla on kansallisen ohjelman sijaan pikemminkin pilottiohjelma, kuten saatatte tietää. Arvoisa komission jäsen, ikävä kyllä sellaiset maat, joissa ihmiset sairastuvat rintasyöpään sekä rintasyöpäpotilaita hoitavat maat ja sairaalat jätetään oman onnensa nojaan. Tämä johtuu siitä, että on vaikea saada yhdistettyä kokonaisuudeksi ensinnäkin laadukkaan mammografiatutkimuksen kehittämistä koskevat ohjeet ja toiseksi maiden erityishoidon keskuksia – rintasairauksien hoitoon erikoistuneita klinikoita – sekä niissä työskenteleviä erikoissairaanhoitajia koskevat ohjeet. En tietenkään jätä mainitsematta John Bowisin aiempaa toteamusta, että miehetkin sairastuvat rintasyöpään ja että asiaa ei pitäisi aina käsitellä yksinomaan naisten kannalta. Arvoisa komission jäsen, koska keskustelemme tänään rintasyövästä tämän erinomaisen aloitteen pohjalta, haluan korostaa, etteivät muut syöpämuodot ole vähempiarvoisia. Muidenkin syöpämuotojen jälkiseurauksia ja niiden aiheuttamaa kuolleisuutta voidaan vähentää aivan samoilla ohjeilla. Tarvitsemme syöpää varten kokonaisvaltaisen strategian kaikkien 25 jäsenvaltion toimien koordinoimiseksi, ja meidän on lakattava turvautumasta joka tilanteessa toissijaisuusperiaatteeseen, mikä johtaa lopulta siihen, ettei rakennerahastoista myönnetä varoja näiden ohjelmien kehittämiseen. Pyydän teitä tutkimaan näitä kysymyksiä."@fi7
"Madame la Présidente, j’ai écouté tous les orateurs qui m’ont précédé, et je voudrais également remercier les auteurs de la résolution et les personnes qui ont travaillé si intensément à la lutte contre le cancer du sein. Je vais parler, Monsieur le Commissaire, des disparités et du traitement. Comme vous le savez, le taux de mortalité est plus élevé dans les dix nouveaux États membres, et les programmes de dépistage en sont encore à leurs premiers balbutiements, si je peux m’exprimer ainsi. Cela vaut pour mon pays qui, comme vous le savez peut-être, dispose d’un programme pilote, et non d’un programme national. Monsieur le Commissaire, il est regrettable d’abandonner à leur sort le pays où une personne développera un cancer du sein et le pays et l’hôpital où cette personne sera traitée. Cette situation résulte de la difficulté à consolider les lignes directrices concernant la mise au point, d’une part, de mammographies de qualité et, d’autre part, d’institutions de traitements spécialisés – des cliniques de médecine mammaire - dispensés par des infirmières spécialisées dans les pays. Je ne vais pas oublier, bien entendu, de rappeler les paroles de M. Bowis, à savoir que le cancer du sein touche également les hommes et que nous devrions cesser de toujours faire référence exclusivement aux femmes. Alors que nous débattons aujourd’hui du cancer du sein via cette excellente initiative, je voudrais souligner, Monsieur le Commissaire, que les autres formes de cancer n’en sont pas moins graves. Nous pouvons réduire les répercussions et le taux de mortalité liés à certaines d’entre elles précisément avec ces mêmes lignes directrices. Nous avons besoin d’une stratégie contre le cancer en général, couvrant les 25 États membres, et nous devons cesser de rabâcher le principe de subsidiarité, car cette attitude a pour conséquence d’empêcher la mobilisation des Fonds structurels pour le développement de ces programmes. Je vous demande d’examiner ces questions."@fr8
"Κυρία Πρόεδρε, έχω ακούσει όλους τους προλαλήσαντες και θέλω να ευχαριστήσω και εγώ, με τη σειρά μου, τους συντάκτες του ψηφίσματος αλλά και εκείνους που δουλεύουν τόσο εντατικά για την καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού. Εγώ θα σταθώ στις ανισότητες, κύριε Επίτροπε, και στη θεραπεία. Είναι γνωστό ότι στις δέκα νέες χώρες μέλη το ποσοστό της θνησιμότητας είναι αυξημένο, αλλά και ότι τα προγράμματα έγκαιρης ανίχνευσης είναι πολύ "νηπιακά", θα έλεγα. Και αυτό δεν εξαιρεί ούτε τη δική μου χώρα, η οποία, όπως ίσως ξέρετε, έχει πιλοτικό και όχι εθνικό πρόγραμμα. Είναι κρίμα, κύριε Επίτροπε, να εναπόκειται στην τύχη, σε ποια χώρα θα αρρωστήσει κανείς με καρκίνο του μαστού καθώς και σε ποιά χώρα και σε ποιό νοσοκομείο θα θεραπευθεί. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν εμπεδώνονται εύκολα οι κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη, πρώτον, ποιοτικού μαστογραφικού ελέγχου, και, δεύτερον, εξειδικευμένων χώρων θεραπείας -κλινικών μαστού-με εξειδικευμένες νοσηλεύτριες. Φυσικά δεν θα παραλείψω να αναφέρω εδώ αυτό που είπε και ο John Bowis προηγουμένως, ότι δηλαδή και οι άντρες προσβάλλονται από καρκίνο του μαστού και δεν πρέπει πάντα να αναφερόμαστε αποκλειστικά και μόνο στις γυναίκες. Και μια και συζητούμε σήμερα για τον καρκίνο του μαστού μέσα από αυτή την ωραία πρωτοβουλία, θα ήθελα να τονίσω ότι οι άλλοι καρκίνοι, κύριε Επίτροπε, δεν είναι φτωχοί συγγενείς. Υπάρχουν και άλλοι καρκίνοι στους οποίους, ακριβώς με τις ίδιες κατευθυντήριες γραμμές μπορούμε να μειώσουμε και την επίπτωση και τη θνησιμότητα. Εκείνο που χρειάζεται είναι μια στρατηγική για τον καρκίνο στο σύνολό του, που θα συντονίζει και τα 25 κράτη μέλη, όπως επίσης να σταματήσουμε πια να "πιπιλούμε" την καραμέλα της επικουρικότητας με αποτέλεσμα να μην δίνονται κεφάλαια από τα διαρθρωτικά ταμεία προκειμένου να αναπτυχθούν αυτά τα προγράμματα. Σας παρακαλώ πολύ να τα δείτε αυτά τα θέματα."@hu11
". Signora Presidente, ho ascoltato tutti gli oratori che mi hanno preceduto e anch’io vorrei a mia volta ringraziare gli autori della risoluzione e chi ha lavorato con tale impegno per combattere contro il carcinoma della mammella. Signor Commissario, esprimerò alcuni commenti sulle disuguaglianze e sul trattamento. Come si sa, nei dieci nuovi Stati membri, il tasso di mortalità è più elevato e i programmi di sono ancora, per così dire, alla “scuola materna”. Agli Stati menzionati aggiungo anche il mio paese che, come forse sapete, ha un programma pilota piuttosto che un programma nazionale. E’ un peccato, signor Commissario, affidare alla fortuna un paese in cui delle persone si ammaleranno di cancro al seno, il paese e l’ospedale in cui queste persone saranno curate. Questo è dovuto al fatto che gli orientamenti sullo sviluppo, innanzi tutto, di mammografi di qualità, e secondariamente, di strutture nazionali specializzate nella cura di questa malattia – centri mammografici – dotate di personale infermieristico specializzato, non sono facili da consolidare. Non mancherò naturalmente di riferirmi alle parole pronunciate poco fa dall’onorevole John Bowis: anche gli uomini possono essere colpiti da carcinoma della mammella e non dovremmo pertanto sempre riferirci unicamente ed esclusivamente alle donne. Visto che oggi discutiamo di carcinoma mammario, grazie a questa valida iniziativa, vorrei ricordare che ci sono altre forme di cancro, signor Commissario, che non devono essere considerate i parenti poveri. Ci sono altre patologie tumorali per le quali, proprio con le stesse linee guida, possiamo ridurre le conseguenze e il tasso di mortalità. Abbiamo ora bisogno di una strategia globale per il cancro, che coordini tutti e 25 gli Stati membri; dobbiamo smettere di succhiare la caramella della sussidiarietà, perché il risultato è che non vengono concesse sovvenzioni dai Fondi strutturali per sviluppare questi programmi. La prego di esaminare queste problematiche."@it12
"Κυρία Πρόεδρε, έχω ακούσει όλους τους προλαλήσαντες και θέλω να ευχαριστήσω και εγώ, με τη σειρά μου, τους συντάκτες του ψηφίσματος αλλά και εκείνους που δουλεύουν τόσο εντατικά για την καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού. Εγώ θα σταθώ στις ανισότητες, κύριε Επίτροπε, και στη θεραπεία. Είναι γνωστό ότι στις δέκα νέες χώρες μέλη το ποσοστό της θνησιμότητας είναι αυξημένο, αλλά και ότι τα προγράμματα έγκαιρης ανίχνευσης είναι πολύ "νηπιακά", θα έλεγα. Και αυτό δεν εξαιρεί ούτε τη δική μου χώρα, η οποία, όπως ίσως ξέρετε, έχει πιλοτικό και όχι εθνικό πρόγραμμα. Είναι κρίμα, κύριε Επίτροπε, να εναπόκειται στην τύχη, σε ποια χώρα θα αρρωστήσει κανείς με καρκίνο του μαστού καθώς και σε ποιά χώρα και σε ποιό νοσοκομείο θα θεραπευθεί. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν εμπεδώνονται εύκολα οι κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη, πρώτον, ποιοτικού μαστογραφικού ελέγχου, και, δεύτερον, εξειδικευμένων χώρων θεραπείας -κλινικών μαστού-με εξειδικευμένες νοσηλεύτριες. Φυσικά δεν θα παραλείψω να αναφέρω εδώ αυτό που είπε και ο John Bowis προηγουμένως, ότι δηλαδή και οι άντρες προσβάλλονται από καρκίνο του μαστού και δεν πρέπει πάντα να αναφερόμαστε αποκλειστικά και μόνο στις γυναίκες. Και μια και συζητούμε σήμερα για τον καρκίνο του μαστού μέσα από αυτή την ωραία πρωτοβουλία, θα ήθελα να τονίσω ότι οι άλλοι καρκίνοι, κύριε Επίτροπε, δεν είναι φτωχοί συγγενείς. Υπάρχουν και άλλοι καρκίνοι στους οποίους, ακριβώς με τις ίδιες κατευθυντήριες γραμμές μπορούμε να μειώσουμε και την επίπτωση και τη θνησιμότητα. Εκείνο που χρειάζεται είναι μια στρατηγική για τον καρκίνο στο σύνολό του, που θα συντονίζει και τα 25 κράτη μέλη, όπως επίσης να σταματήσουμε πια να "πιπιλούμε" την καραμέλα της επικουρικότητας με αποτέλεσμα να μην δίνονται κεφάλαια από τα διαρθρωτικά ταμεία προκειμένου να αναπτυχθούν αυτά τα προγράμματα. Σας παρακαλώ πολύ να τα δείτε αυτά τα θέματα."@lt14
"Κυρία Πρόεδρε, έχω ακούσει όλους τους προλαλήσαντες και θέλω να ευχαριστήσω και εγώ, με τη σειρά μου, τους συντάκτες του ψηφίσματος αλλά και εκείνους που δουλεύουν τόσο εντατικά για την καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού. Εγώ θα σταθώ στις ανισότητες, κύριε Επίτροπε, και στη θεραπεία. Είναι γνωστό ότι στις δέκα νέες χώρες μέλη το ποσοστό της θνησιμότητας είναι αυξημένο, αλλά και ότι τα προγράμματα έγκαιρης ανίχνευσης είναι πολύ "νηπιακά", θα έλεγα. Και αυτό δεν εξαιρεί ούτε τη δική μου χώρα, η οποία, όπως ίσως ξέρετε, έχει πιλοτικό και όχι εθνικό πρόγραμμα. Είναι κρίμα, κύριε Επίτροπε, να εναπόκειται στην τύχη, σε ποια χώρα θα αρρωστήσει κανείς με καρκίνο του μαστού καθώς και σε ποιά χώρα και σε ποιό νοσοκομείο θα θεραπευθεί. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν εμπεδώνονται εύκολα οι κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη, πρώτον, ποιοτικού μαστογραφικού ελέγχου, και, δεύτερον, εξειδικευμένων χώρων θεραπείας -κλινικών μαστού-με εξειδικευμένες νοσηλεύτριες. Φυσικά δεν θα παραλείψω να αναφέρω εδώ αυτό που είπε και ο John Bowis προηγουμένως, ότι δηλαδή και οι άντρες προσβάλλονται από καρκίνο του μαστού και δεν πρέπει πάντα να αναφερόμαστε αποκλειστικά και μόνο στις γυναίκες. Και μια και συζητούμε σήμερα για τον καρκίνο του μαστού μέσα από αυτή την ωραία πρωτοβουλία, θα ήθελα να τονίσω ότι οι άλλοι καρκίνοι, κύριε Επίτροπε, δεν είναι φτωχοί συγγενείς. Υπάρχουν και άλλοι καρκίνοι στους οποίους, ακριβώς με τις ίδιες κατευθυντήριες γραμμές μπορούμε να μειώσουμε και την επίπτωση και τη θνησιμότητα. Εκείνο που χρειάζεται είναι μια στρατηγική για τον καρκίνο στο σύνολό του, που θα συντονίζει και τα 25 κράτη μέλη, όπως επίσης να σταματήσουμε πια να "πιπιλούμε" την καραμέλα της επικουρικότητας με αποτέλεσμα να μην δίνονται κεφάλαια από τα διαρθρωτικά ταμεία προκειμένου να αναπτυχθούν αυτά τα προγράμματα. Σας παρακαλώ πολύ να τα δείτε αυτά τα θέματα."@lv13
"Κυρία Πρόεδρε, έχω ακούσει όλους τους προλαλήσαντες και θέλω να ευχαριστήσω και εγώ, με τη σειρά μου, τους συντάκτες του ψηφίσματος αλλά και εκείνους που δουλεύουν τόσο εντατικά για την καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού. Εγώ θα σταθώ στις ανισότητες, κύριε Επίτροπε, και στη θεραπεία. Είναι γνωστό ότι στις δέκα νέες χώρες μέλη το ποσοστό της θνησιμότητας είναι αυξημένο, αλλά και ότι τα προγράμματα έγκαιρης ανίχνευσης είναι πολύ "νηπιακά", θα έλεγα. Και αυτό δεν εξαιρεί ούτε τη δική μου χώρα, η οποία, όπως ίσως ξέρετε, έχει πιλοτικό και όχι εθνικό πρόγραμμα. Είναι κρίμα, κύριε Επίτροπε, να εναπόκειται στην τύχη, σε ποια χώρα θα αρρωστήσει κανείς με καρκίνο του μαστού καθώς και σε ποιά χώρα και σε ποιό νοσοκομείο θα θεραπευθεί. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν εμπεδώνονται εύκολα οι κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη, πρώτον, ποιοτικού μαστογραφικού ελέγχου, και, δεύτερον, εξειδικευμένων χώρων θεραπείας -κλινικών μαστού-με εξειδικευμένες νοσηλεύτριες. Φυσικά δεν θα παραλείψω να αναφέρω εδώ αυτό που είπε και ο John Bowis προηγουμένως, ότι δηλαδή και οι άντρες προσβάλλονται από καρκίνο του μαστού και δεν πρέπει πάντα να αναφερόμαστε αποκλειστικά και μόνο στις γυναίκες. Και μια και συζητούμε σήμερα για τον καρκίνο του μαστού μέσα από αυτή την ωραία πρωτοβουλία, θα ήθελα να τονίσω ότι οι άλλοι καρκίνοι, κύριε Επίτροπε, δεν είναι φτωχοί συγγενείς. Υπάρχουν και άλλοι καρκίνοι στους οποίους, ακριβώς με τις ίδιες κατευθυντήριες γραμμές μπορούμε να μειώσουμε και την επίπτωση και τη θνησιμότητα. Εκείνο που χρειάζεται είναι μια στρατηγική για τον καρκίνο στο σύνολό του, που θα συντονίζει και τα 25 κράτη μέλη, όπως επίσης να σταματήσουμε πια να "πιπιλούμε" την καραμέλα της επικουρικότητας με αποτέλεσμα να μην δίνονται κεφάλαια από τα διαρθρωτικά ταμεία προκειμένου να αναπτυχθούν αυτά τα προγράμματα. Σας παρακαλώ πολύ να τα δείτε αυτά τα θέματα."@mt15
"Mevrouw de Voorzitter, ik heb naar alle voorgaande sprekers geluisterd en wil ook van mijn kant de auteurs van de resolutie, evenals al degenen die zich volledig inzetten voor de strijd tegen borstkanker, van harte bedanken. Ik wil, mijnheer de commissaris, vooral de aandacht vestigen op de ongelijkheden bij de behandeling. Het is bekend dat er in die tien nieuwe lidstaten hogere overlijdenspercentages zijn, maar ook dat de programma’s voor vroegtijdige opsporing daar nog in de kinderschoenen staan, als ik het zo mag zeggen. Ik zonder daarbij mijn eigen land niet uit, dat zoals u misschien wel weet een proefprogramma heeft en geen nationaal programma. Het is jammer, mijnheer de commissaris, dat het lot bepaalt in welk land je borstkanker krijgt, in welk land je in een ziekenhuis wordt opgenomen, en in wat voor een ziekenhuis. Dit komt omdat het niet zo gemakkelijk is de richtsnoeren voor ontwikkeling van, ten eerste, kwalitatief hoogwaardige mammografische controle en, ten tweede, landen met instellingen waar gespecialiseerde zorg wordt verleend – borstkankerklinieken – met gespecialiseerd personeel, te consolideren. Natuurlijk laat ik niet na hier te wijzen op hetgeen de heer Bowis zojuist al zei, namelijk dat ook mannen borstkanker kunnen krijgen en wij het dus niet uitsluitend over vrouwen mogen hebben. Nu wij vandaag naar aanleiding van dit prachtige initiatief een debat voeren over borstkanker wil ik, mijnheer de commissaris, duidelijk maken dat de andere vormen van kanker geen ondergeschoven kind mogen zijn. Wij kunnen met dezelfde richtsnoeren ook de gevolgen en overlijdenspercentages van andere vormen van kanker verminderen. Wat wij nodig hebben is een strategie voor kanker in zijn geheel, een strategie voor de coördinatie van de 25 lidstaten. Ook moeten wij ophouden om telkens weer met de dooddoener van de subsidiariteit op de proppen te komen. Het gevolg daarvan is namelijk dat er geen middelen van de structuurfondsen worden gegeven voor de ontwikkeling van deze programma’s. Ik verzoek u vriendelijk deze vraagstukken te onderzoeken."@nl3
"Κυρία Πρόεδρε, έχω ακούσει όλους τους προλαλήσαντες και θέλω να ευχαριστήσω και εγώ, με τη σειρά μου, τους συντάκτες του ψηφίσματος αλλά και εκείνους που δουλεύουν τόσο εντατικά για την καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού. Εγώ θα σταθώ στις ανισότητες, κύριε Επίτροπε, και στη θεραπεία. Είναι γνωστό ότι στις δέκα νέες χώρες μέλη το ποσοστό της θνησιμότητας είναι αυξημένο, αλλά και ότι τα προγράμματα έγκαιρης ανίχνευσης είναι πολύ "νηπιακά", θα έλεγα. Και αυτό δεν εξαιρεί ούτε τη δική μου χώρα, η οποία, όπως ίσως ξέρετε, έχει πιλοτικό και όχι εθνικό πρόγραμμα. Είναι κρίμα, κύριε Επίτροπε, να εναπόκειται στην τύχη, σε ποια χώρα θα αρρωστήσει κανείς με καρκίνο του μαστού καθώς και σε ποιά χώρα και σε ποιό νοσοκομείο θα θεραπευθεί. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν εμπεδώνονται εύκολα οι κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη, πρώτον, ποιοτικού μαστογραφικού ελέγχου, και, δεύτερον, εξειδικευμένων χώρων θεραπείας -κλινικών μαστού-με εξειδικευμένες νοσηλεύτριες. Φυσικά δεν θα παραλείψω να αναφέρω εδώ αυτό που είπε και ο John Bowis προηγουμένως, ότι δηλαδή και οι άντρες προσβάλλονται από καρκίνο του μαστού και δεν πρέπει πάντα να αναφερόμαστε αποκλειστικά και μόνο στις γυναίκες. Και μια και συζητούμε σήμερα για τον καρκίνο του μαστού μέσα από αυτή την ωραία πρωτοβουλία, θα ήθελα να τονίσω ότι οι άλλοι καρκίνοι, κύριε Επίτροπε, δεν είναι φτωχοί συγγενείς. Υπάρχουν και άλλοι καρκίνοι στους οποίους, ακριβώς με τις ίδιες κατευθυντήριες γραμμές μπορούμε να μειώσουμε και την επίπτωση και τη θνησιμότητα. Εκείνο που χρειάζεται είναι μια στρατηγική για τον καρκίνο στο σύνολό του, που θα συντονίζει και τα 25 κράτη μέλη, όπως επίσης να σταματήσουμε πια να "πιπιλούμε" την καραμέλα της επικουρικότητας με αποτέλεσμα να μην δίνονται κεφάλαια από τα διαρθρωτικά ταμεία προκειμένου να αναπτυχθούν αυτά τα προγράμματα. Σας παρακαλώ πολύ να τα δείτε αυτά τα θέματα."@pl16
"Senhora Presidente, escutei com atenção todos os oradores que me precederam e também eu desejo agradecer, pela parte que me toca, aos autores da resolução e a todas as pessoas que têm trabalhado tão intensamente no combate ao cancro da mama. O meu comentário, Senhor Comissário, incidirá sobre as desigualdades e o tratamento. Como sabem, a taxa de mortalidade é mais elevada nos dez novos Estados-Membros e os programas de rastreio estão ali numa fase muito “infantil”, diria eu. Incluo aqui o meu próprio país, o qual, como deverá saber, tem um programa experimental em vez de um programa nacional. É lamentável, Senhor Comissário, deixar à sorte o país em que uma pessoa adoece com cancro da mama e o país e o hospital em que essa pessoa será tratada. Isto deve-se à dificuldade de consolidar as directrizes relativas ao desenvolvimento, em primeiro lugar, de mamografias de qualidade e, em segundo lugar, de centros de tratamento especializados – clínicas da mama – com enfermeiros especializados. Não deixarei, obviamente de referir aqui as palavras proferidas por John Bowis logo no início: que os homens também podem ter cancro da mama e que não devemos falar única e exclusivamente das mulheres. Já que hoje estamos a debater o cancro da mama através desta bela iniciativa, gostaria de salientar que as outras formas de cancro, Senhor Comissário, não são parentes pobres. Existem outras formas de cancro em que, justamente com as mesmas directrizes, podemos reduzir os efeitos e a taxa de mortalidade. Precisamos é de uma estratégia que aborde o cancro na sua globalidade e coordene todos os 25 Estados-Membros, e temos também de parar de “chuchar” o rebuçado da subsidiariedade que impede a afectação de verbas dos Fundos Estruturais para o desenvolvimento destes programas. Peço encarecidamente a V. Exa. que examine estas questões."@pt17
"Κυρία Πρόεδρε, έχω ακούσει όλους τους προλαλήσαντες και θέλω να ευχαριστήσω και εγώ, με τη σειρά μου, τους συντάκτες του ψηφίσματος αλλά και εκείνους που δουλεύουν τόσο εντατικά για την καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού. Εγώ θα σταθώ στις ανισότητες, κύριε Επίτροπε, και στη θεραπεία. Είναι γνωστό ότι στις δέκα νέες χώρες μέλη το ποσοστό της θνησιμότητας είναι αυξημένο, αλλά και ότι τα προγράμματα έγκαιρης ανίχνευσης είναι πολύ "νηπιακά", θα έλεγα. Και αυτό δεν εξαιρεί ούτε τη δική μου χώρα, η οποία, όπως ίσως ξέρετε, έχει πιλοτικό και όχι εθνικό πρόγραμμα. Είναι κρίμα, κύριε Επίτροπε, να εναπόκειται στην τύχη, σε ποια χώρα θα αρρωστήσει κανείς με καρκίνο του μαστού καθώς και σε ποιά χώρα και σε ποιό νοσοκομείο θα θεραπευθεί. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν εμπεδώνονται εύκολα οι κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη, πρώτον, ποιοτικού μαστογραφικού ελέγχου, και, δεύτερον, εξειδικευμένων χώρων θεραπείας -κλινικών μαστού-με εξειδικευμένες νοσηλεύτριες. Φυσικά δεν θα παραλείψω να αναφέρω εδώ αυτό που είπε και ο John Bowis προηγουμένως, ότι δηλαδή και οι άντρες προσβάλλονται από καρκίνο του μαστού και δεν πρέπει πάντα να αναφερόμαστε αποκλειστικά και μόνο στις γυναίκες. Και μια και συζητούμε σήμερα για τον καρκίνο του μαστού μέσα από αυτή την ωραία πρωτοβουλία, θα ήθελα να τονίσω ότι οι άλλοι καρκίνοι, κύριε Επίτροπε, δεν είναι φτωχοί συγγενείς. Υπάρχουν και άλλοι καρκίνοι στους οποίους, ακριβώς με τις ίδιες κατευθυντήριες γραμμές μπορούμε να μειώσουμε και την επίπτωση και τη θνησιμότητα. Εκείνο που χρειάζεται είναι μια στρατηγική για τον καρκίνο στο σύνολό του, που θα συντονίζει και τα 25 κράτη μέλη, όπως επίσης να σταματήσουμε πια να "πιπιλούμε" την καραμέλα της επικουρικότητας με αποτέλεσμα να μην δίνονται κεφάλαια από τα διαρθρωτικά ταμεία προκειμένου να αναπτυχθούν αυτά τα προγράμματα. Σας παρακαλώ πολύ να τα δείτε αυτά τα θέματα."@sk18
"Κυρία Πρόεδρε, έχω ακούσει όλους τους προλαλήσαντες και θέλω να ευχαριστήσω και εγώ, με τη σειρά μου, τους συντάκτες του ψηφίσματος αλλά και εκείνους που δουλεύουν τόσο εντατικά για την καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού. Εγώ θα σταθώ στις ανισότητες, κύριε Επίτροπε, και στη θεραπεία. Είναι γνωστό ότι στις δέκα νέες χώρες μέλη το ποσοστό της θνησιμότητας είναι αυξημένο, αλλά και ότι τα προγράμματα έγκαιρης ανίχνευσης είναι πολύ "νηπιακά", θα έλεγα. Και αυτό δεν εξαιρεί ούτε τη δική μου χώρα, η οποία, όπως ίσως ξέρετε, έχει πιλοτικό και όχι εθνικό πρόγραμμα. Είναι κρίμα, κύριε Επίτροπε, να εναπόκειται στην τύχη, σε ποια χώρα θα αρρωστήσει κανείς με καρκίνο του μαστού καθώς και σε ποιά χώρα και σε ποιό νοσοκομείο θα θεραπευθεί. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν εμπεδώνονται εύκολα οι κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη, πρώτον, ποιοτικού μαστογραφικού ελέγχου, και, δεύτερον, εξειδικευμένων χώρων θεραπείας -κλινικών μαστού-με εξειδικευμένες νοσηλεύτριες. Φυσικά δεν θα παραλείψω να αναφέρω εδώ αυτό που είπε και ο John Bowis προηγουμένως, ότι δηλαδή και οι άντρες προσβάλλονται από καρκίνο του μαστού και δεν πρέπει πάντα να αναφερόμαστε αποκλειστικά και μόνο στις γυναίκες. Και μια και συζητούμε σήμερα για τον καρκίνο του μαστού μέσα από αυτή την ωραία πρωτοβουλία, θα ήθελα να τονίσω ότι οι άλλοι καρκίνοι, κύριε Επίτροπε, δεν είναι φτωχοί συγγενείς. Υπάρχουν και άλλοι καρκίνοι στους οποίους, ακριβώς με τις ίδιες κατευθυντήριες γραμμές μπορούμε να μειώσουμε και την επίπτωση και τη θνησιμότητα. Εκείνο που χρειάζεται είναι μια στρατηγική για τον καρκίνο στο σύνολό του, που θα συντονίζει και τα 25 κράτη μέλη, όπως επίσης να σταματήσουμε πια να "πιπιλούμε" την καραμέλα της επικουρικότητας με αποτέλεσμα να μην δίνονται κεφάλαια από τα διαρθρωτικά ταμεία προκειμένου να αναπτυχθούν αυτά τα προγράμματα. Σας παρακαλώ πολύ να τα δείτε αυτά τα θέματα."@sl19
"Fru talman! Jag har lyssnat till alla föregående talare, och även jag i min tur vill tacka författarna av resolutionen och de som har arbetat så intensivt med att bekämpa bröstcancer. Jag ska kommentera ojämlikheter och behandling. Som ni känner till är dödligheten högre i de tio nya medlemsstaterna, och screeningprogrammen är mycket ”lekskoleaktiga” för att mynta ett uttryck. Jag innefattar mitt eget land i detta, som har ett testprogram, snarare än ett nationellt program, vilket ni kanske känner till. Det är synd att lämna det land där någon drabbas av bröstcancer och det land och sjukhus där de kan behandlas till sitt öde. Detta beror på att riktlinjerna för utvecklingen av, för det första, mammogram och, för det andra, av länder med center för specialistbehandling – bröstkliniker – med specialistsköterskor, inte är lätta att konsolidera. Jag ska naturligtvis inte försumma att hänvisa till det som John Bowis tidigare sa: att män också drabbas av bröstcancer, och att vi inte alltid borde hänvisa enbart och uteslutande till kvinnor. Eftersom vi diskuterar bröstcancer i dag genom detta fina initiativ skulle jag vilja påpeka att andra cancerformer inte är andra klassens sjukdomar. Det finns andra former av cancer där vi kan minska konsekvenserna och dödligheten, med exakt samma riktlinjer. Det som vi behöver är en strategi för cancer som helhet, i vilken alla 25 medlemsstaterna samordnas, så att vi slutar suga på subsidiaritetskaramellen, något som leder till att det inte beviljas pengar från strukturfonderna för att utveckla dessa program. Jag ber er att undersöka dessa frågor."@sv21
lpv:unclassifiedMetadata
"Αδάμος Αδάμου,"5,19,15,1,18,14,16,11,13,10

Named graphs describing this resource:

1http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Czech.ttl.gz
2http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Danish.ttl.gz
3http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Dutch.ttl.gz
4http://purl.org/linkedpolitics/rdf/English.ttl.gz
5http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Estonian.ttl.gz
6http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Events_and_structure.ttl.gz
7http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Finnish.ttl.gz
8http://purl.org/linkedpolitics/rdf/French.ttl.gz
9http://purl.org/linkedpolitics/rdf/German.ttl.gz
10http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Greek.ttl.gz
11http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Hungarian.ttl.gz
12http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Italian.ttl.gz
13http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Latvian.ttl.gz
14http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Lithuanian.ttl.gz
15http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Maltese.ttl.gz
16http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Polish.ttl.gz
17http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Portuguese.ttl.gz
18http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Slovak.ttl.gz
19http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Slovenian.ttl.gz
20http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Spanish.ttl.gz
21http://purl.org/linkedpolitics/rdf/Swedish.ttl.gz
22http://purl.org/linkedpolitics/rdf/spokenAs.ttl.gz

The resource appears as object in 2 triples

Context graph